راز بندگی از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 92

معناي اين كه خداي تعـالـي بنــده خـود را به خــود نــزديـك مي‌كند، اين است كه او را در منزلتي نازل مي‌كند كه از خصايص وقوع در آن منــزلت رسيــدن به سعادت‌هايي است كه در غير آن منزلت به آن نمي‌رسد، و آن سعادت‌ها عبارتند از اكرام خــدا، و مغفــرت و رحمــت او: «كِتابٌ مَرْقُومٌ. يَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ ـ كتابي مرقوم كه تنها مقـربيـن آن‌را مشـاهـده مي‌كننــد.» (20 تا 21 / مطففين)

«وَ مِزاجُهُ مِنْ تَسْنيمٍ. عَيْنا يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ ـ چاشني آن از تسنيم است، يعني از

(192) راز بنـدگي

چشمه‌اي است كه مقربان مي‌نوشند.»(27 و 28 / مطففين)

«مقــربيــن بلنــد مــرتبــه‌تــريـن طبقــات اهــل سعــادتنــد ـ وَ السّابِقُونَ السّابِقُونَ. اُولئِــكَ الْمُقَــرَّبُــونَ!» (10 و 11 / واقعـــه)

چنين مرتبه‌اي براي كسي حاصل نمي‌شود، مگر از راه عبوديت، و رسيدن به حدّ كمال آن و عبوديت تكميل نمي‌شود، مگر وقتي كه عبد تابع محض باشد و اراده و عملش را تابــع اراده مولايش كند، هيچ چيــزي نخواهد و هيچ عملــي نكند مگــر بر وفــق اراده مولايــش. و اين همان داخــل شدن در تحت ولايــت خداست. چنيــن كسانــي اوليــاءاللّه نيز هستند، و اولياءاللّه تنها همين طايفه‌اند. (1)

1- الميــزان ج 37، ص 245 .

ادراكات اعطاشده به انسان (193)

مفهوم مقرب شدن بنده

«...وَجيها فِي‌الدُّنْيا وَ الاخِرَةِ وَ مِنَ الْمُقَرَّبينَ،»