اولین نگاه به امام زمانم عجل الله تعالی فرجه الشریف صفحه 61

و البتّه منشأ این گمان، عواملی همچون قیاس به خویشتن، و اطّلاعات غلط و مسموم معاندین و کج فهمانِ از خدا بی خبر و مدّعیان علم و دانش است که چنین اِلقا خواهند نمود که من نیز بشری هستم مانند آنان، پس همان طور که آنان از من بی خبرند من نیز از ایشان بی خبرم!

و چون آنان نادان و جاهل هستند من نیز جاهل و بی اطّلاع هستم!

و چون آنان تنها به فکر خویش هستند من نیز تنها به فکر خویش هستم!

و سایر چیزهائی که پس از قیاس و یا با استشهاد به آیهﯼ: {قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُکُمْ} (1) آن را از من که امام و پیشوای آنان هستم نفی می کنند و یا حَدّاقل در مورد من بعید می شمارند!

و حال این که قیاسِ به خویشتن، مانع رسیدن به حقیقت و عامل فرو رفتن در باتلاق جهل و نادانی است، (2) و نباید مرا با اَحَدی قیاس نموده و با کسی سنجید. (3)

و نیز دقّت نما که از قید «یُوحَی إِلَیَّ» در آیهﯼ شریفهﯼ: {قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُکُمْ یُوحَی إِلَیَّ} (4) فراموش ننمائی، که همهﯼ تفاوت در همان

1- سورهﯼ کهف: آیه: 110.
2- حدیث: امام سجّاد علیه السلام فرمودند: هر کس از روی قیاس و رأی خود عمل کند هلاک می شود. (کمال الدین: 324 ح 9)
3- حدیث: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: ما اهل بیتی هستیم که به هیچ کس قیاس نمی شویم، و کسی نیز با ما قابل قیاس نیست. (الدرّ النظیم: 770)
4- سورهﯼ کهف: آیه: 110.