- عالم ارواح 1
- سرگردانی در عالم ارواح 1
- وصال یار و اولین نگاه در عالم ارواح 4
- معرفی امام عصر از زبان خودشان در عالم ارواح 5
- توحید: 25
- امامت: 26
- امتحان خداوند از ابوبکر و عمر در عالم ارواح 28
- عالم ذر: 30
- توضیحی از امام عصر در مورد عالم ذر و امتحانات آن 30
- باز بودن دائمی مسیر هدایت 34
- حب و بغض عاریه ای 35
- ایمان و کفر عاریه ای 35
- نسیان و فراموشی 38
- عالم ارواح و ذر 38
- و امّا نکته ای که در اینجا لازم است بدانی آن است که: 38
- امتحانات ملائکه: 40
- امتحانات اجنّه: 42
- امتحانات حیوانات: 43
- امتحانات آسمان ها و زمین ها: 44
- امتحانات اشجار، اثمار، آب ها، کوه ها و ...: 45
- کسب فضائل و نعمت ها ؛ نقائص و رذائل 46
- وقت لازم برای جبران نقائص و کسب کمالات بیشتر 48
- بحثی دقیق پیرامون بلاها و ارتباط آن با عالم ارواح و ذرّ 48
- و امّا مسأله ای که در اینجا لازم است بدانی 48
- دنیا! 55
- تقابل عالم ارواح و عالم ذرّ با دنیا ، و شختی و دشواری دنیا نسبت به آن دو 55
- معنای غیبت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 59
- وظیفه ی ما در دوران غیبت 62
- در نتیجه من با اینکه از دیده ها غایبم ولی بر دیده ها ناظرم 62
- مقام و منزلت منتظران و ثابت قدمان در زمان غیبت 64
- دعا و خواص آن و ارتباط آن با امام عصر علیه السلام 66
- و آنچه به عنوان یک منتظِر باید بدانی آن است که: 76
- - -
از جمله وظایف تو در آن زمان زیاد خواندن دعای:
«اللَّهُمَّ عَرِّفْنِی نَفْسَکَ فَإِنَّکَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِی نَفْسَکَ لَمْ أَعْرِفْ نَبیَّکَ، اللَّهُمَّ عَرِّفْنِی رَسُولَکَ فَإِنَّکَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِی رَسُولَکَ لَمْ أَعْرِفْ حُجَّتَکَ، اللَّهُمَّ عَرِّفْنِی حُجَّتَکَ فَإِنَّکَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِی حُجَّتَکَ ضَلَلْتُ عَنْ دِینِی». (1)
یعنی: خدایا! خودت را به من بشناسان که اگر چنین نکنی پیامبر تو را نیز نخواهم شناخت، خدایا! پیامبر خود را به من بشناسان که اگر چنین نکنی حجّت تو را نیز نخواهم شناخت، خدایا! حجّت خود را به من بشناسان که اگر چنین نکنی از دینم گمراه می شوم.
و دعای:
«یَا اللَّهُ! یَا رَحْمَانُ! یَا رَحِیمُ! یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ! ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَی دِینِک». (2)
و یادگیری فضائل و مناقب من و ذکر و نشر آن ها برای دیگران.
و مداومت بر دعا برای سلامتی و ظهورم.
و شناخت صفات و ویژگی ها و خصوصیّاتم.
و شناخت علائم ظهور و قیامم.
و رعایت ادب و برخاستن هنگام شنیدن لقب مخصوصم «قائم».
و محبوب نمودنم نزد مردم، و مشتاق نمودن ایشان به ملاقات با من.
و صبر نمودن و سفارش به صبر در زمان غیبتم.
و هدیه نمودن ثواب اعمال خیر برای من.
و اقامهﯼ مجالسِ ذکر فضائل و مناقبم و شرکت کردن در آن ها.
1- کمال الدین: 342 ح24.
2- کمال الدین: 351 ح49.