خدا کند که بیایی صفحه 10

ماه جمکران

از آن جا داشت رد می شد دلم، افتاد در دامش

نمی دانم چه خواهد بود، این عاشق سرانجامش؟

از آن جا داشت رد می شد دلم، سویش شتابان شد

نبود این اختیار از من، که دل بود و گل اندامش

قناری در قناری، بود آن جایی که دل می رفت

کبوتر در کبوتر بود، در ایوان و بر بامش

به یادم خاطراتِ کودکی آمد که مادر را

قیامی از ارادت بود، با بشنیدنِ نامش

و از دور از برای حضرتش دستی تکان دادم

و دستِ دیگرم بر سینه و دل، سرْخوش از جامش

و ساکم از غزل پُر بود و بر من آفرین ها گفت

به گوشِ خاطرمْ جاری، هنوز آن طرفه پیغامش

و اشکِ روزه داران بود و هر صائم در آن مسجد

به ماهِ جمکران، می گفت از اندوه و آلامش

سه شنبه، هفتم آبان 1387

جمکران