خدا کند که بیایی صفحه 46

صفحه 46

ساغر بهاره

تو مثلِ یک ستاره ای، که می کنی نظاره ام

مَنَتْ به سان هاله ای، به گِردِ ماهپاره ام

تو مخملین گلِ منی، که گلشنِ لطافتی

ز من کناره کی کنی؟ اگرچه سنگِ خاره ام!

تو آفتابِ اُلفتی، که بی فروغِ مهرِ تو

ز دیده می دمد سحر، هزارها ستاره ام

تویی که حکمرانِ دل، ز خیلِ ناز و غمزه ای

منم که با نگاهِ جان، اسیرِ یک اشاره ام

تمامِ حاصلم تویی، به هر ترانه و غزل

وگرنه استفاده ای، کجا ز استعاره ام

غزالِ نازِ صائمی، به دشتِ رویشِ غزل

تراوشِ دوباره ای، به ساغرِ بهاره ام

آذر 1366

کاشان

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه