ترجمه کتاب الغیبة صفحه 107

و امّا روایت دوم که فرمود: اگرچه [زندانی شدنم] خیلی طول خواهد کشید، امّا ختم به سلامت می‌شود؛ معنای کلام این است که ختم به سلامت دین حضرت می‌شود.

36 / 60 - مفضل بن عمر گفته است: از امام صادق‌علیه السلام شنیدم که می‌فرمودند: برای صاحب این امر دو غیبت هست که یکی از آن‌ها طولانی‌تر از دیگری است. تا آنجا که گفته می‌شود: از دنیا رفته است و بعضی می‌گویند: کشته شده است. پس فقط عدّه کمی از یاران حضرت بر امر [امامت] او ثابت قدم باقی می‌مانند و هیچ کس به مکان و امور او مطلع و آگاه نخواهد شد؛ بجز غلامی که امور و کارهای حضرت را انجام می‌دهد.

فهذا الخبر: صریح فیما نذهب إلیه فی صاحبنا لأنّ له غیبتین:

الأولی کان یعرف فیها أخباره ومکاتباته.

والثانیة أطول؛ انقطع ذلک فیها، ولیس یطّلع علیه أحد إلّا من یختصّه، ولیس کذلک لأبی الحسن موسی‌علیه السلام.

61 - قال: و روی علیّ بن معاذ قال: قلت لصفوان بن یحیی: بأیّ شی‌ء قطعت علی علیّ؟ قال: صلّیت ودعوت اللَّه واستخرت (علیه) و قطعت علیه.

فهذا لیس فیه أکثر من التشنیع علی رجل بالتقلید، وإن صحّ ذلک فلیس فیه حجّة علی غیره، علی أنّ الرجل الّذی ذکر ذلک عنه فوق هذه المنزلة لموضعه وفضله وزهده ودینه،

توضیح خبر

این خبر تصریح دارد به آنچه که ما به آن معتقدیم، در این که صاحب ما دو غیبت دارد؛ اوّلی که در آن دوره خبرها و مکاتبات حضرت شناخته می‌شد [غیبت صغری]و دومی که طولانی‌تر است و اخبار و مکاتبات ایشان قطع شد. و هیچ کس برایشان مطلع نمی‌شود، به جز کسی که فیض این مقام را پیدا کند. در حالی که برای امام کاظم‌علیه السلام به این صورت نبوده است.

37 / 61 - علی بن معاذ گفته است: به صفوان بن یحیی گفتم: به چه دلیلی یقین به [امامت] علی [بن موسی] پیدا کردی؟ گفت: اقامه نماز کردم و بعد از خداوند خواسته و استخاره کردم و [نتیجه این شد که به امامت او] قطع و یقین برایم حاصل شد.