ترجمه کتاب الغیبة صفحه 121

75 - وروی محمّد بن أحمد بن یحیی، عن بعض أصحابنا، عن محمّد بن عیسی بن عبید، عن محمّد بن سنان قال:

ذُکِرَ عَلِیُّ بْنُ أَبِی حَمْزَة عِنْدَ الرِّضاعلیه السلام فَلَعَنَهُ، ثُمَّ قالَ: إِنَّ عَلِیَّ بْنَ أَبِی حَمْزَةِ أَرادَ أَنْ لا یُعْبَدُ اللَّهُ فِی سَمائِهِ وَأَرْضِهِ، فَأَبَی اللَّهُ إِلّا أَنْ یُتِمَّ نُورَهُ وَلَوْ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ، وَلَوْ کَرِهَ اللَّعِینُ الْمُشْرِکُ.

قُلْتُ: اَلْمُشْرِکُ؟ قالَ: نَعَمْ وَاللَّهِ وَإنْ رَغَمَ أَنْفَهُ کَذلِکَ [وَ] هُوَ فِی کِتابِ اللَّه «یُرِیدُونَ أَنْ یُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ» وَقَدْ جَرَتْ فِیهِ وَفِی أَمْثالِهِ أَنَّهُ أَرادَ أَنْ یُطْفِئَ نُورَ اللَّهِ.

والطعون علی هذه الطائفة أکثر من أن تحصی لا نطوّل بذکرها الکتاب، فکیف یوثق بروایات هؤلاء القوم وهذه أحوالهم وأقوال السلف الصالح فیهم.

6 / 75 - محمّد بن سنان گفته است: در محضر امام رضاعلیه السلام صحبت از «علی بن ابی حمزه» شد، امام او را لعن کرده و فرمودند: علی بن ابی حمزه می‌خواهد خداوند در آسمان و زمینش عبادت نشود. اما خداوند خواسته است که نور [هدایت] خودش را تمام کند؛ هر چند که برای مشرکان ملعون، خوش آیند نباشد.

عرض کردم: مشرک؟!

فرمودند: بله، به خدا قسم این گونه است و پوزه اش به خاک مالیده می‌شود. این [نکته] در کتاب خدا هست، آنجا که می‌فرماید: «می‌خواهند نور خدا را با پف کردن خاموش کنند.» (49) این آیه درباره او و امثال او جریان دارد که اراده کردند نور خدا را خاموش کنند.

طعن ها و مذمّت های فرقه ضالّه واقفیه بیشتر از آن است که شمارش بشود. ما هم کتابمان را با بیان آن‌ها طولانی نمی‌کنیم. پس چگونه می‌توان به روایات این قوم اعتماد کرد آن هم با این احوال و خصوصاً با توجّه به کلام سلف صالح [مثل امام رضا و امام کاظم‌علیهما السلام] پیرامون آن‌ها.

ولو لا معاندة من تعلّق بهذه الأخبار التی ذکروها لما کان ینبغی أن یصغی إلی من یذکرها لأنّا قد بیّنا من النصوص علی الرضاعلیه السلام ما فیه کفایة، ویبطل قولهم.

ویبطل ذلک أیضاً ما ظهر من المعجزات علی ید الرضاعلیه السلام الدالّة علی صحّة إمامته، وهی مذکورة فی الکتب.