ترجمه کتاب الغیبة صفحه 129

اگر برای مولای ما ابی الحسن رضاعلیه السلام و ائمّه بزرگوار از فرزندان ایشان علیهم السلام فقط همین دو دلیل و نصّ امیرالمؤمنین علی‌علیه السلام بر امامتشان بود، برای کسی که وجدان بیدار و انصاف داشته باشد، کافی بود.

فإن قیل: قد مضی فی کلامکم أنّا نعلم موت موسی بن جعفرعلیه السلام کما نعلم موت أبیه وجدّه‌علیهما السلام، فعلیکم لقائل أن یقول:

إنّا نعلم أنّه لم یکن للحسن بن علیّ ابن کما نعلم أنّه لم یکن له عشرة بنین، وکما نعلم أنّه لم یکن للنبیّ‌صلی الله علیه وآله ابن لصلبه عاش بعد موته.

فإن قلتم: لو علمنا أحدهما کما نعلم الآخر لما جاز أن یقع فیه خلاف کما لا یجوز أن یقع الخلاف فی الآخر.

قیل: لمخالفکم أن یقول: ولو علمنا موت محمّد بن الحنفیة، وجعفر بن محمّد

ایجاد شبهه توسط مخالفان در مورد ولادت امام زمان‌علیه السلام‌

شبهه

اگر گفته شود: قبلاً در استدلال شما گذشت که می‌دانیم موسی بن جعفرعلیهما السلام از دنیا رفته است، همان طور که به مرگ پدر و جدّ ایشان علم داریم، ممکن است کسی علیه شما بگوید: ما می‌دانیم که حسن بن علی [امام عسکری‌علیهما السلام] فرزندی نداشته، همان طور که می‌دانیم ایشان ده تا پسر نداشتند. به همان ترتیب که می‌دانیم پیامبر اکرم‌صلی الله علیه وآله فرزند پسری نداشتند که بعد از رحلت حضرت، زنده باشد. [به این معنا که ما یقین داریم که امام حسن عسکری فرزندی نداشته است.]

اگر به این صورت به شبهه پاسخ بدهید: اگر ما یکی از این‌ها را می‌دانستیم چنان که دیگری را می‌دانیم [یعنی اگر به همان ترتیبی که یقین داریم رسول خداصلی الله علیه وآله پس از رحلت پسری نداشته‌اند اگر یقین می‌داشتیم که امام عسکری‌علیه السلام پسری نداشته است دیگر در پسر نداشتن ایشان] اختلافی نبود، همچنان که در مورد رسول خدا اختلافی نیست.

مخالفان شما [مثل کیسانیه، ناووسیه و واقفیه] می‌توانند همین حرف را به شما جواب دهند، به این صورت که چنانچه ما به مرگ محمّد بن حنفیه یا جعفر بن محمّد وموسی بن جعفرعلیهم السلام کما نعلم موت محمّد بن علیّ بن الحسین‌علیه السلام لما وقع الخلاف فی‌أحدهما کما لم یجز أن یقع فی الآخر.