ترجمه کتاب الغیبة صفحه 179

ادعای شما مبنی بر طول عمر و بقای صاحب تان [امام زمان‌علیه السلام] آن هم در حال کمال عقل و قوه جوانی، ادعایی است که عادت بشری را نقض می‌کند. به این دلیل که بنابر اعتقاد خود شما در زمان حاضر که سال 447 ه.ق است، عمر ایشان 191 سال است، چون که باز بنابر اعتقاد شما تولد او در سال 256 ه.ق واقع شده است.

ولم تجر العادة بأن یبقی أحد من البشر هذه المدّة فکیف انتقضت العادة فیه، ولا یجوز انتقاضها إلّا علی ید الأنبیاء؟

قلنا: الجواب عن ذلک من وجهین:

أحدهما إنّا لا نسلّم أنّ ذلک خارق لجمیع العادات بل العادات فیما تقدّم قد جرت بمثلها وأکثر من ذلک، وقد ذکرنا بعضها کقصّة الخضرعلیه السلام، وقصّة أصحاب الکهف، وغیر ذلک.

وقد أخبر اللَّه تعالی عن نوح‌علیه السلام أنّه لبث فی قومه ألف سنة إلّا خمسین عاماً، وأصحاب السیر یقولون إنّه عاش أکثر من ذلک، وإنّما دعا قومه إلی اللَّه تعالی هذه المدّة المذکورة بعد أن مضت علیه ستّون من عمره.

و عادت و عرفی بشری این گونه نیست که کسی از اَبنای بشر در این مدّت طولانی باقی باشد، پس چگونه در مورد او عادت نقض شده، در حالی‌که نقض عادت [یا همان معجزه] فقط به دست انبیا ممکن است؟

پاسخ

جواب به این اشکال از دو راه ممکن است:

وجه اول

ما قبول نداریم که این امر عمر امام زمان‌علیه السلام همه عادات را درهم می‌شکند [و مخالف عادت است] بلکه درگذشته عادت هایی مثل این امر واقع شده و بسیار زیاد هم هست که ما فقط برخی را ذکر کردیم؛ مثل قصه خضرعلیه السلام و اصحاب کهف و غیره آن [بنابراین خلاف عادت نیست بلکه موافق عادت هایی است که قرآن تأیید کرده است]. [از باب مثال] خداوند تبارک و تعالی از نوح‌علیه السلام خبر داده است که ایشان در میان مردمش 950 سال زندگی کرد.(76)