ترجمه کتاب الغیبة صفحه 199

أکلت شبابی فأفنیته

وأفنیت بعد دهور دهورا

ثلاثة أهلین صاحبتهم

فبادوا فأصبحت شیخاً کبیرا

قلیل الطعام عسیر القیام

قد ترک الدهر خطوی قصیرا

أبیت أراعی نجوم السّماء

أقلّب أمری بطوناً ظهورا

بدانید وقتی قومی با یکدیگر اختلاف کنند دشمن خود را کمک کرده‌اند. آفت جمعیت زیاد، اختلاف است. بخشش و احسان، بدی را نابود می‌کند، پاسخ بدی را با بدی دادن، خود دخول در بدی‌هاست و عمل بد نعمت‌ها را زائل می‌کند. قطع رحم کردن، غم و اندوه را به ارث می‌گذارد، و حرمت شکنی، نعمت را از بین می‌برد.

نفرین پدر و مادر سیاه بختی را به جا گذارده، جمعیت را پراکنده و شهر را ویران می‌کند. خیرخواهی و نصیحت، رسوایی را می‌برد. کینه و حسد، مانع بخشندگی است، و ملتزم گناه شدن، بلا را به دنبال دارد، و رعایت نکردن حقّ دیگران، اسباب منفعت را قطع می‌کند. کج‌اندیشی و کینه‌توزی جدایی را به دنبال دارد. آن‌گاه این سروده را می‌گفت: