ترجمه کتاب الغیبة صفحه 235

اخباری که مدّت‌ها پیش از امامت و غیبت فرزند امام حسن عسکری‌علیه السلام از ناحیه پدران بزرگوار ایشان علیهم السلام صادر شده و در جامعه اسلامی انتشار یافته است، همگی بر امامت و صحّت غیبت فرزند برومند امام حسن عسکری‌علیه السلام دلالت می‌کند.

از جمله این‌که برای صاحب این امر غیبتی است، و [روایاتی مبنی بر] نشانه‌های غیبت و آنچه که از اختلافات پیش می‌آید و حوادثی که در زمان غیبت به وقوع می‌پیوندند و این‌که ایشان دو غیبت دارد که یکی طولانی‌تر از دیگری است، در غیبت اوّل از ایشان اخباری در دست هست و خبر شان شناخته شده است، امّا در غیبت دوم اخبار ایشان شناخته نمی‌شود، و از ایشان خبری در دست نیست.(94)

پس موضوع غیبت [با خصوصیاتی که گفتم] موافق مضمون اخبار و روایات است.

اگر صحّت غیبت و امامت ایشان نبود، موضوعات بالا، با مضمون اخبار موافق نمی‌شدند، چون این اخبار چیزهایی است که از طرف خداوند بر زبان پیامبرصلی الله علیه وآله جاری شده است. و این راهی است که بزرگان ما از قدیم بر آن اعتماد داشته‌اند.

ونحن نذکر من الأخبار الّتی تضمّن ذلک طرفاً لیعلم صحّة ما قلناه، لأنّ استیفاء جمیع ما روی فی هذا المعنی یطول، وهو موجود فی کتب الأخبار، من أراده وقف علیه من هناک.

115 - فمن ذلک: ما أخبرنا به جماعة، عن أبی محمّد التلعکبری، عن أحمد بن علیّ الرازی، عن محمّد بن جعفر الأسدی، عن سعد بن عبد اللَّه، عن موسی بن عمر بن یزید، عن علیّ بن أسباط، عن علیّ بن أبی حمزة، عن أبی بصیر، عن أبی جعفر محمّد بن علیّ‌علیه السلام فی قول اللَّه تعالی: «قُلْ أَ رَأَیْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ ماؤُکُمْ غَوْراً فَمَنْ یَأْتِیکُمْ بِماءٍ مَعِینٍ» قال:

نُزِلَتْ فِی الإِمامِ فَقالَ: (إِنْ) أَصْبَحَ إِمامُکُمْ غَائِباً عَنْکُمْ فَمَنْ یَأْتِیکُمْ بِإِمامٍ ظاهِرٍ یَأْتِیکُمْ بِأَخْبارِ السَّمآءِ وَالأَرْضِ وَبِحَلالِ اللَّهِ تَعالی وَحَرامِهِ؟

ثُمَّ قالَ: أَما وَاللَّهِ ما جاءَ تَأْوِیلُ هذِهِ الآیَةُ وَلا بُدَّ أَنْ یَجِی‌ءَ تَأْوِیلُها.

ما فقط بخش کوچکی از اخباری که شامل این مطالب هستند را برای این‌که صحّت ادعای ما معلوم شود، ذکر می‌کنیم. چون بیان و به دست آوردن تمامی آنچه که در این زمینه روایت شده و در کتب اخبار موجود است بسیار طولانی خواهد شد. لذا هرکه علاقمند است همه روایات را ببیند به کتب مفصل در این باب مراجعه کند.

1 / 115 - از آن جمله روایات این است که ابو بصیر از امام باقرعلیه السلام در مورد این آیه کریمه قرآن که می‌فرماید: [به کافران]بگو اگر آب [که مایه حیات است] به زمین فرو برود، کیست که باز آب گوارا برایتان پدید آورد.» (95) نقل می‌کند که حضرت فرمودند: این آیه پیرامون امامت نازل شده است، بعد فرمودند: هر وقت امام شما غایب شود و ندانید که در کجاست، پس چه کسی برای شما امامی می‌آورد که ظاهر بوده و اخبار آسمان و زمین و همچنین حلال و حرام خداوند را برایتان بیان کند؟