ترجمه کتاب الغیبة صفحه 27

و إن قال ذلک سائلاً علی وجه: «ما أنکرتم أن یکون فیها وجه قبح».

فإنّا نقول: وجوه القبح معقولة من کون الشی‌ء ظلماً وعبثاً وکذباً ومفسدة وجهلاً ولیس شی‌ء من ذلک موجوداً هاهنا، فعلمنا بذلک انتفاء وجود القبح.

فإن قیل: وجه القبح أنّه لم یزح علّة المکلّف علی قولکم، لأنّ انبساط یده الّذی هو لطف

جواب اشکال اول

آنجا که گفت: ما امامیه را ملزم کرده و ثابت می‌کنیم که در اعتقاد به غیبت، جنبه قبح و زشتی وجود دارد، می‌گوییم: این حرف چیزی جز تهدید [بی جایی]نیست و هیچ گونه دلیل و مدرکی بر مدعای خودش ندارد. و اگر هم دلیل می‌داشت می‌بایست علّت این قبحی را که می‌خواهد بر امامیه ثابت کند روشن کرده و تبیین نماید تا ما هم دلیل آن‌ها را ببینیم و جوابی هم ارائه بدهیم، و این در حالی است که هرگز در تأیید ادعایش دلیل اقامه نکرده، بنابراین تهدید بیهوده او توجیهی ندارد.

سؤال

حال اگر او از ما بپرسد: شما چه دلیلی دارید که قبح غیبت را انکار می‌کنید [به چه دلیل زشت بودن اعتقاد بر غیبت را انکار می‌کنید].

پاسخ

خواهیم گفت: زشتی هر عملی [و یا اعتقادی] وقتی معقول است، که یا ظلم، یا بیهوده، یا دروغ و یا دارای مفسده، و یا از روی جهل باشد، در حالی که در این مبحث هیچ کدام از این موارد موجود نیست، بنابراین [به وضوح] یقین می‌کنیم که قبح و زشتی در این عمل [اعتقاد به غیبت] منتفی است.

اشکال