ترجمه کتاب الغیبة صفحه 302

تا ابوهاشم آن‌ها را دید از روی زیر اندازی که داشت برخاسته و چهره مبارک ابی الحسن‌علیه السلام را بوسید و حضرت را روی زیر اندازش نشاند و جعفر هم نزدیک وی نشست. جعفر با صدای بلند، کنیزش را صدا زد و گفت: واشطناه. ابومحمّدعلیه السلام او را تنبیه کرده و به او فرمودند: ساکت باش! زندانیان هم دیدند که آثار مستی در جعفر بود و در حالی که همراه زندانیان نشسته بود، خواب بر او غلبه کرده و در همان حال هم خوابید.

وما روی فیه وله من الأفعال والأقوال الشنیعة أکثر من أن تحصی ننزّه کتابنا عن ذلک.

فأمّا من قال: إنّ للخلف ولداً وإنّ الأئمّة ثلاثة عشر؛

فقولهم یفسد بما دلّلنا علیه من أنّ الأئمّةعلیهم السلام اثنا عشر، فهذا القول یجب إطراحه.

علی أنّ هذه الفرق کلّها قد انقرضت بحمد اللَّه ولم یبق قائل یقول بقولها، وذلک دلیل علی بطلان هذه الأقاویل.

و آنچه که در اعمال و گفتار زشت او روایت شده است بسیار زیاد است و ما کتابمان را از ذکر آن‌ها منزه و پاک نگه می‌داریم.

ردّ کسانی که به سیزده امام اعتقاد داشته‌اند

امّا کسانی که گفته بودند حجة بن الحسن اولادی داشته و پس از ایشان فرزندشان به امامت رسیده است!!

قول بی‌اساس این‌ها هم باطل است چرا که استدلال کردیم که ائمّه‌علیهم السلام دوازده نفر هستند. بنابراین ردّ این قول از بدیهیات است.

تذکّر