ترجمه کتاب الغیبة صفحه 371

أَوَ ما عَلِمْتُمْ ما جاءَتْ بِهِ الآثارُ مِمّا یَکُونُ وَ یُحَدِّثُ فِی أَئِمَّتِکُمْ عَنِ الْماضِینَ وَالْباقِینَ مِنْهُم‌علیهم السلام؟ أَ وَما رَأَیْتُمْ کَیْفَ جَعَلَ اللَّهُ لَکُمْ مَعاقِلَ تَأْوُونَ إِلَیْها وَأَعْلاماً تَهْتَدُونَ بِها مِنْ لَدُنْ آدَمَ‌علیه السلام إِلی أَنْ ظَهَرَ الماضِی‌علیه السلام، کُلَّما غابَ عَلَمٌ بَدا عَلَمٌ، وَإِذا أَفَلَ نَجْمٌ طَلَعَ نَجْمٌ؟ فَلَمَّا قَبَضَهُ اللَّهُ إِلَیْهِ ظَنَنْتُمْ أَنَّ اللَّهَ تَعالی أَبْطَلَ دِینَهُ وَقَطَعَ السَّبَبَ بَیْنَهُ وَبَیْنَ خَلْقِهِ، کَلّا ما کانَ ذلِکَ وَلا یَکُونُ حَتّی تَقُومُ السّاعَةُ وَیَظْهَرُ أَمْرُ اللَّهِ سُبْحانَهُ وَهُمْ کارِهُونَ.

وَإِنَّ الْماضی‌علیه السلام مَضی سَعِیداً فَقِیداً عَلی مِنْهاجِ آبائِهِ‌علیهم السلام حَذْوَ النَّعْل بِالنَّعْلِ وَفِینا وَصِیَّتُهُ

آیا آثار و اخباری که در مورد امامان گذشته و آینده علیهم السلام برای شما آمده را نمی‌دانید؟ آیا ندیدید که خداوند چگونه برای شما پناهگاه‌هایی ایجاد فرمود تا به آن‌ها پناه برده و مأوی کنید؟ و از زمان آدم‌علیه السلام تا امامی که گذشته است [یعنی امام حسن عسکری‌علیه السلام]علامت‌هایی گذاشت تا به واسطه آن‌ها هدایت بشوید؟ و هر وقت علم هدایتی غایب شده، از دنیا رفت، علم دیگری ظاهر شد؟ و هرگاه ستاره‌ای تاریک شد ستاره دیگری طلوع کرد؟ آن‌گاه که خداوند تبارک و تعالی او را به جوار رحمت خود برد، شما خیال کردید که خداوند دینش را باطل و اسباب و وسائط ارتباط بین خود و خلقش را قطع کرده است؟ هرگز این گونه نیست و تا قیامت هم این اتفاق نخواهد افتاد. و امر خداوند سبحان ظاهر می‌شود، در حالی که آن‌ها [مرددّین و شکّاک‌ها] علاقه‌ای به این امر ندارد.

تحقیقاً امام گذشته و قبلی [یعنی امام حسن عسکری‌علیه السلام] بر همان روش پدران بزرگوارش و مانند ایشان علیهم السلام سعادتمندانه از دنیا رفته است؛ امّا وصیّت و علم او و همچنین جانشین و کسی که جای او را پر می‌کند در میان ماست.

وَعِلْمُهُ وَمَنْ هُوَ خَلْفُهُ وَمَنْ هُوَ یَسُدُّ مَسَدَّهُ، لا یُنازِعُنا مَوْضِعُهُ إِلّا ظالِمٌ آثِمٌ وَلا یَدَّعِیهِ دُونَنا إِلّا جاحِدٌ کافِرٌ، وَلَوْ لا أَنَّ أَمْرَ اللَّهِ تَعالی لا یُغْلَبُ وَسِرَّهُ لا یُظْهَرُ وَلا یُعْلِنُ، لَظَهَرَ لَکُمْ مِنْ حَقِّنا ما تَبَیَّنَ مِنْهُ عُقُولَکُمْ وَیُزِیلُ شُکُوکَکُمْ، لکِنَّهُ ما شآءَ اللَّه کانَ وَلِکُلِ‌ّ أَجَلٍ کِتابٌ.

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَسَلِّمُوا لَنا وَرُدُّوا الْأَمْرَ إِلَیْنَا، فَعَلَیْنا الإِصْدارُ کَما کانَ مِنَّا الإِیرادُ، وَلا تَحاوَلُوا کَشْفَ ما غُطِّیَ عَنْکُمْ وَلا تَمِیلُوا عَنِ الْیَمِینِ وَتَعْدِلُوا إِلَی الشِّمالِ وَاجْعَلُوا قَصْدَکُمْ إِلَیْنا بِالْمَوَدَّةِ عَلَی السُّنَةِ الْواضِحَةِ.

فَقَدْ نَصَحْتُ لَکُمْ وَاللَّهُ شاهِدٌ عَلَیَّ وَعَلَیْکُمْ وَلَوْ لا ما عِنْدَنا مِنْ مَحَبَّةِ صَلاحِکُمْ وَرَحْمَتِکُمْ

هیچ کسی درباره جانشینی او با ما منازعه و مخالفت نمی‌کند به جز ستمگر گناه‌کار، و غیر از ما کسی آن را ادّعا نمی‌کند مگر آن که منکر و کافر باشد.

اگر نبود این‌که امر خدای متعال [هرگز] مغلوب نشده و رازش ظاهر و علنی نمی‌شود، حتماً در حقّ ما اموری ظاهر می‌شد که عقل‌های شما روشن و شکّ شما از بین می‌رفت، لکن هر آنچه که خدا بخواهد همان می‌شود، و برای هر اجل و سر آمدی، کتاب معینی است.

پس تقوای الهی داشته باشید و تسلیم امر ما باشید، و در مسائل و امور تان به ما مراجعه کنید، ماهم وظیفه داریم که علم را به شما ارائه کنیم، چنان‌که وظیفه داریم به سمت علم و معنویت راهبری کنیم. برای آشکار شدن آنچه که بنابر مصلحتی بر شما مخفی شده است اصرار نکنید، و از مسیر راست و درست منحرف نشوید و میل چپ روی پیدا نکنید. قصد و نیت تان را دوستی و محبّت ما بر مبنای سنّت روشن و آشکار رسول خداصلی الله علیه وآله قرار دهید.