ترجمه کتاب الغیبة صفحه 453

این توقیع در روز یکشنبه، شش شب از ماه شوال گذشته، در سال 305 ه.ق وارد شد.

53 / 345 - ابوالحسن محمّد بن احمد بن داوود قمی گفته است: نوشته‌ای به املای ابوالقاسم حسین بن روح نوبختی و خط احمد بن ابراهیم نوبختی در پشت کتابی دیدم که جواب‌ها و مسائلی از قم فرستاده بودند تا از حسین بن روح پرسیده شود که آیا این جواب‌ها از آن فقیه [امام زمان‌علیه السلام] است یا جواب‌های محمّد بن علی شلمغانی؟ چرا که از او نقل شده بود که این‌ها را من جواب داده‌ام. پس پشت نامه این‌گونه نوشته شده بود:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ

«قَدْ وَقَفْنا عَلی هذِهِ الرُّقْعَةِ وَما تَضَمَّنَتْهُ، فَجَمِیعُهُ جَوابُنا [عَنِ الْمَسائِلِ وَلا مَدْخَلَ لِلْمَخْذُول الضَّالِ‌ّ الْمُضِلِ‌ّ الْمَعْرُوفِ بِالْعَزاقِرِیّ لَعَنَهُ اللَّهُ فِی حَرْفٍ مِنْهُ وَقَدْ کانَتْ أَشْیاءُ خَرَجَتْ إِلَیْکُمْ عَلی یَدَی أَحْمَدَ بْنِ بلال وَغَیْرِهِ مِنْ نُظَرائِهِ وَکانَ مِنْ اِرْتِدادِهِمْ عَنِ الإِسْلامِ مِثْلَ ما کانَ مِنْ هذا عَلَیْهِمْ لَعْنَةُ اللَّهِ وَغَضَبُهُ».

فاستثبت قدیماً فی ذلک. فخرج الجواب:

أَلا مَنِ اسْتَثَبَّتَ فَإِنَّهُ لا ضَرَرَ فِی خُرُوجِ ما خَرَجَ عَلی أَیْدِیهِمْ وَأَنّ ذلِکَ صَحِیحٌ.

به نام خداوند بخشنده مهربان

بر این نوشته و مضامین آن مطلع و آگاه شدیم، همه جواب‌ها جواب ماست و مخذول گمراه و گمراه کننده معروف به عزاقری که خداوند لعنتش کند، در هیچ حرفی از آن دخیل نیست. البته نامه‌هایی قبلاً به وسیله احمد بن بلال و دیگران که مانند او بودند برای شما بیرون آمده، و ارتداد و انحراف این‌ها از مسیر اسلام مثل ارتداد این [محمّد بن علی شلمغانی]است. لعنت و غضب خداوند نصیب آن‌ها شود.

[دنبال سؤال] و من از مدّت‌ها پیش در صدد اثبات این بودم که این جواب‌ها از شما است.

جواب به این صورت آمد: بدانید هر کس که می‌خواهد این امر را ثابت کند، همانا در بیرون آمدن آنچه که به دست این افراد بوده، اشکالی نیست و همه این‌ها صحیح هستند.