ترجمه کتاب الغیبة صفحه 456

التوقیع: «لَیْسَ عَلی مَنْ نَحّاهُ إِلّا غَسْلُ الْیَدِ، وإِذا لَمْ تَحْدَثْ حادِثَةٌ تَقْطَعُ الصَّلاةَ تَمَّم صَلاتَهُ مَعَ الْقَوْمِ».

توقیع

ما فقط جواب کسانی را دادیم که با ما مکاتبه کرده بودند.

[ادامه نامه] خداوند عزت شما را پایدار فرماید، شما همیشه مرا به فضل و عنایت خود عادت داده‌اید، چنان‌که خود شما و فقهای قبل از شما اهل و سزاوار آن هستید، خداوند عزّتت را بیفزاید. من به پاره‌ای از مسائل نیازمند هستم که [استدعا دارم] آن‌ها را برایم [از امام‌علیه السلام] سؤال کن.(202)

از عالم [امام کاظم]علیه السلام برای ما روایت شده که از ایشان در خصوص امام جماعتی پرسیده شده بود که قسمتی از نماز را به جماعت خوانده و در حین نماز حادثه‌ای [مرگ] برای او اتفاق بیفتد، کسانی که پشت سر او هستند باید چکار کنند؟ که ایشان در جواب فرموده باشند: پیکر پیش‌نماز عقب برده می‌شود و یکی از آن‌ها جلو می‌ایستد و نماز را تمام می‌کند. کسی که به بدن پیش‌نماز دست زده، باید غسل کند.

توقیع

کسی که جنازه پیش نماز را کنار کشیده تکلیفی جز شستن دست ندارد و اگر [در اثر جا به جا کردن امام جماعت]چیزی که نماز را باطل نماید اتفاق نیفتاده باشد، نماز را با مردم تمام کند.(203)

وروی عن العالم‌علیه السلام: إنّ من مسّ میّتاً بحرارته غسّل یدیه ومن مسّه وقد برد فعلیه الغسل وهذا الإمام فی هذه الحالة لا یکون مسّه إلّا بحرارته والعمل من ذلک علی ما هو ولعلّه ینحّیه بثیابه ولا یمسّه، فکیف یجب علیه الغسل؟

التوقیع: «إِذا مَسَّهُ عَلی هذِهِ الْحالَةِ لَمْ یَکُنْ عَلَیْهِ إلّا غَسْلُ یَدِهِ».

وعن صلاة جعفر إذا سها فی التسبیح فی قیام أو قعود أو رکوع أو سجود وذکره فی حالة أخری قد صار فیها من هذه الصلاة هل یعید ما فاته من ذلک التسبیح فی الحالة الّتی ذکرها أم یتجاوز فی صلاته؟