ترجمه کتاب الغیبة صفحه 460

توقیع

ثواب آن سوره‌ها به همان اندازه است که روایت شده و وقتی سوره‌ای را که در آن ثوابی ذکر شده ترک نموده و به خاطر فضیلتش، دو سوره «قدر» و «اخلاص» را بخواند، هم ثواب این دو سوره را به او می‌دهند و هم ثواب سوره‌ای را که ترک نموده است. و جایز است که سوره‌ای دیگر غیر از این دو را بخواند و نمازش تمام و درست است، لکن این فضیلت را ترک کرده است.

و امّا وداع ماه رمضان که چه وقت می‌باشد؟ زیرا بزرگان ما در آن اختلاف کرده‌اند؛ برخی از آن‌ها می‌گویند: در آخرین شب ماه رمضان خوانده می‌شود [دعای وداع ماه رمضان]و بعضی دیگر می‌گویند: در روز آخر، وقتی هلال ماه شوال دیده شد باید خواند شود.

التوقیع: «اَلْعَمَلُ فِی شَهْرِ رَمَضَانَ فِی لَیالِیهِ، وَالْوِداعُ یَقَعُ فِی آخَرِ لَیْلَةٍ مِنْهُ، فَإِنْ خافَ أَنْ یَنْقُصَ جَعَلَهُ فِی لَیْلَتَیْنِ».

وعن قول اللَّه - عزّوجلّ - «إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ کَرِیمٍ» أنّ رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله المعنیّ به «ذِی قُوَّةٍ عِنْدَ ذِی الْعَرْشِ مَکِینٍ» ما هذه القوّة «مُطاعٍ ثَمَّ أَمِینٍ» ما هذه الطاعة وأین هی؟

توقیع

عمل در ماه رمضان، در شب‌های آن ماه است و وداع نیز در شب آخر ماه رمضان خوانده می‌شود. پس اگر بترسد که ماه کمبود داشته باشد [بیست و نه روز باشد]آن را در دو شب آخر بخواند.

در مورد قول خداوند متعال در قرآن که می‌فرماید: «همانا آن گفتار پیامبری بزرگوار است.» (204) آیا مقصود، حضرت رسول‌صلی الله علیه وآله است؟ و در آیه «نیرومند است و در پیشگاه دارنده عرش جایگاهی دارد» (205) این قوه چیست؟ و نیز در آیه «در آنجا اطاعت شونده و امین است» (206) این اطاعت چیست و در کجا است؟(207)

فرأیک أدام اللَّه عزّک بالتفضّل علیّ بمسألة من تثق به من الفقهاء عن هذه المسائل وإجابتی عنها منعماً مع ما تشرحه لی من أمر محمّد بن الحسین بن مالک المقدّم ذکره بما یسکن إلیه ویعتدّ بنعمه اللَّه عنده وتفضّل علیّ بدعاء جامع لی ولإخوانی للدّنیا والآخرة فعلت مثاباً إن شاء اللَّه تعالی.

التوقیع: «جَمَعَ اللَّهُ لَکَ وَلإِخْوانِکَ خَیْرَ الدُّنیا وَالآخِرَةِ».