ترجمه کتاب الغیبة صفحه 464

نمازگزاری که در تاریکی، نماز شب می‌خواند، وقتی به سجده می‌رود اشتباهاً به جای سجاده، پیشانی را بر روی فرش و یا پوست زیر پا می‌گذارد و بعد که سر بر می‌دارد سجاده [آنچه را که سجده بر آن صحیح است] را پیدا می‌کند. آیا به آن سجده اکتفا کند یا این‌که بار دیگر به سجده برود؟

پاسخ

مادامی که کاملاً ننشسته، اشکالی ندارد که سر بلند کند و دنبال مهر و سجاده اش بگردد.

وعن المحرم یرفع الظلال هل یرفع خشب العماریة أو الکنیسة ویرفع الجناحین أم لا؟

الجواب: لا شَیْ‌ءَ عَلَیْهِ فِی تَرْکِهِ وَجَمِیعِ الْخَشَبِ.

وعن المحرم یستظلّ من المطر بنطع أو غیره جذراً علی ثیابه وما فی محمله أن یبتلّ، فهل یجوز ذلک؟

الجواب: إِذا فَعَلَ (ذلِکَ) فِی الْمَحْمِلِ فِی طَرِیقِهِ فَعَلَیْهِ دَمٌ.

والرجل یحجّ عن أجرة، هل یحتاج أن یذکر الّذی حجّ عنه عند عقد إحرامه أم لا؟ وهل یجب أن یذبح عمّن حجّ عنه وعن نفسه أم یجزیه هدی واحد؟

الجواب: یَذْکُرُهُ، وَإِنْ لَمْ یَفْعَلْ فَلا بَأْسَ.

و از مُحرم که باید سایه بان را بردارد، آیا سقف کجاوه یا محمل و چوب دو طرف آن را نیز لازم است بردارد یا نه؟