ترجمه کتاب الغیبة صفحه 468

پاسخ

از میقات خودش احرام ببندد، بعد روی آن لباس پوشیده و در دل خودش لبیک را بگوید، آن‌گاه که به میقات آن‌ها رسید، احرامش را ظاهر کند.

آیا پوشیدن نعل معطون [کفشی که از پوست بو گرفته، درست می‌شود] که بعضی از بزرگان ما آن را مکروه می‌دانند، جایز است یا نه؟

پاسخ

جایز است و اشکالی ندارد.

و از مردی که از متصدیان و متولیان وقف است و آنچه را که در دست اوست حلال می‌شمارد [از اموال وقفی در مصارف شخصی خودش استفاده می‌کند] و پرهیز و تقوی ندارد، آیا می‌شود ازمال او گرفت؟ و چه بسا گاهی اوقات به محل سکونت او می‌روم فی قریة وهو فیها أو أدخل منزله وقد حضر طعامه فیدعونی إلیه فإن لم آکل من طعامه عادانی علیه وقال: فلان لا یستحلّ أن یأکل من طعامنا، فهل یجوز لی أن آکل من طعامه وأتصدّق بصدقة؟ وکم مقدار الصدقة؟ وأن أهدی هذا الوکیل هدیّة إلی رجل آخر، فأحضر فیدعونی أن أنال منها وأنا أعلم أنّ الوکیل لا یرع عن أخذ ما فی یده فهل (علیّ) فیه شی‌ء إن أنا نلت منها؟

الجواب: إِنْ کانَ لِهذَا الرَّجُلِ مالٌ أَوْ مَعاشٌ غَیْرُ ما فِی یَدِهِ فَکُلْ طَعامَهُ وَاقْبَلْ بِرَّهُ وَإِلّا فَلا.

وعن الرجل [ممّن یقول بالحق ویری المتعة ویقول بالرجعة، إلّا أنّ له أهلاً موافقة له فی جمیع أمره وقد عاهدها أن لا یتزوّج علیها [ولا یتمتّع ولا یتسرّی وقد فعل هذا منذ بضع

و او هم در آنجا است، یا این‌که داخل منزلش شده و از غذایش برای من حاضر می‌کند و مرا برای صرف غذا دعوت می‌کند، پس اگر از غذایش نخورم با من دشمنی کرده و می‌گوید: فلانی خوردن غذای ما را حلال نمی‌داند، آیا جایز است که از غذای او بخورم و در مقابل آن صدقه‌ای بپردازم؟ و [اگر جایز است] مقدار صدقه چه اندازه است؟ و اگر این شخص به کس دیگری هدیه‌ای داد و من نزد او رفته و او مرا دعوت کند که در آن هدیه تصرفی کنم در حالی که من می‌دانم که آن متصدی وقف، در گرفتن اموال تقوا را مراعات نمی‌کند، آیا اگر من در آن هدیه تصرف کنم چیزی بر من واجب است یا نه؟

پاسخ