ترجمه کتاب الغیبة صفحه 469

اگر آن مرد، مال شخصی یا درآمدی غیر از اموال وقفی که در دست اوست دارد، غذایش را بخور و احسانش را بپذیر و الّا غذا را نخور و احسانش را نپذیر.

سؤال

مردی از شیعیان که قائل به حقّ است [اعتقاد به ولایت دارد] و متعه را جایز می‌داند و به رجعت هم معتقد است، وی زنی دارد که با او هم عقیده است ولی با او عهد و پیمان بسته است که بر روی او زنی نگیرد و متعه [و ازدواج موقت هم]نکند و یا کنیزی را به عنوان همسری نگیرد، این عهد بیش از ده سال برجا بوده و به قولش وفادار عشرة سنة ووفی بقوله، فربّما غاب عن منزله الأشهر فلا یتمتّع ولا تتحرّک نفسه أیضاً لذلک، ویری أنّ وقوف من معه من أخ وولد وغلام ووکیل وحاشیة ممّا یقلّله فی أعینهم، ویحبّ المقام علی ما هو علیه محبّة لأهله ومیلاً إلیها وصیانة لها ولنفسه لا یحرّم المتعة بل یدین اللَّه بها، فهل علیه فی ترکه ذلک مأثم أم لا؟

الجواب: (فی ذلِکَ) یَسْتَحَبُّ لَهُ أَنْ یُطِیعَ اللَّهُ تَعالی [بِالْمُتْعَةِ] لِیَزُولَ عَنْهُ الْحَلْفُ عَلَی الْمَعْرِفَةِ وَلَوْ مَرَّةً واحِدَةً.

فإن رأیت أدام اللَّه عزّک أن تسأل لی عن ذلک وتشرحه لی وتجیب فی کلّ مسألة بما العمل به،

مانده است، چه بسا بعضی از اوقات چندین ماه در منزلش نیست و به مسافرت می‌رود، متعه نمی‌کند و شهوتش هم تحریک نمی‌شود و فکر می‌کند که مطلع شدن همراهانش؛ اعم از برادر، فرزند، نوکر و کارگزار و اطرافیان موجب بی‌اعتباری او در نظر آنان می‌گردد، و به خاطر دوستی و محبّتی که به همسر خود دارد، دوست دارد بر عهدی که بسته پایبند باشد و نفس خودش را حفظ و صیانت کند، نه این‌که او متعه را حرام بداند، بلکه به آن معتقد است، آیا در این‌که متعه را ترک کرده، مرتکب معصیت شده یا نه؟

پاسخ

بر او مستحب است که خدا را در مورد متعه اطاعت کند؛ اگرچه یک مرتبه هم شده است، تا عهدی(215) که بر مخالفت سنّت و معروف بسته است از بین برود.

[دنبال این نامه خطاب به حسین بن روح به این ترتیب آمده است که] پس اگر صلاح دانستی - که خداوند عزت شما را پایدار کند - این سؤالات را برای من از آن حضرت بپرسی و برای من شرح داده و دستورالعمل هر یک را برای من بنویسی و منّت خود را وتقلّدنی المنّة فی ذلک، جعلک اللَّه السبب فی کلّ خیر وأجراه علی یدک، فعلت مثاباً إن شاء اللَّه.

أطال اللَّه بقاءک وأدام عزّک وتأییدک وسعادتک وسلامتک وکرامتک وأتمّ نعمته علیک وزاد فی إحسانه إلیک وجعلنی من السوء فداک وقدّمنی عنک وقبلک الحمد للَّه ربّ العالمین وصلّی اللَّه علی محمّد النبیّ وآله وسلّم کثیراً.