ترجمه کتاب الغیبة صفحه 476

62 / 355 - ابو حسین بن تمام گفته است: عبداللَّه کوفی خادم شیخ بزرگوار حسین بن روح رحمه الله به ما خبر داد که پس از آن که ابن ابی عزاقر مورد سرزنش قرار گرفت و درباره‌اش از ناحیه مقدّس لعن صادر شد، در خصوص کتاب‌هایش از شیخ اباالقاسم سؤال شد که خانه‌های ما پر از کتب اوست، با این کتاب‌ها چه کنیم؟

ایشان در جواب گفتند: همین سؤال از ابومحمّد امام حسن عسکری‌علیه السلام در مورد بنی فضال پرسیده شد که خانه‌های ما از کتب بنی فضال پر است، با آن‌ها چه کنیم؟ حضرت فرمودند: آنچه را که روایت کرده‌اند بگیرید و آنچه را که خودشان نظر داده‌اند، ترک کنید. من هم درباره ابن ابی عزاقر همین را می‌گویم.

356 - وسأل أبوالحسن الأیادی‌رحمه الله أباالقاسم الحسین بن روح‌رضی الله عنه لم کره المتعة بالبکر؟ فقال: قال النبی‌صلی الله علیه وآله:

اَلْحَیاءُ مِنَ الإِیمانِ وَالشُّرُوطُ بَیْنَکَ وَبَیْنَها، فَإِذا حَمَلْتَها عَلی أَنْ تنعم، فَقَدْ خَرَجْتَ عَنِ الْحَیاءِ وَزالَ الإِیمان.

فقال له: فإن فعل فهو زان؟ قال: لا.

357 - وأخبرنی الحسین بن عبید اللَّه، عن أبی الحسن محمّد بن أحمد بن داود القمّی قال: حدّثنی سلامة بن محمّد قال: أنفذ الشیخ الحسین بن روح‌رضی الله عنه کتاب التأدیب إلی قم وکتب إلی جماعة الفقهاء بها وقال لهم: انظروا فی هذا الکتاب وانظروا فیه شی‌ء یخالفکم؟

فکتبوا إلیه: أنّه کلّه صحیح وما فیه شی‌ء یخالف إلّا قوله: [فی الصاع فی الفطرة نصف صاع من طعام والطعام عندنا مثل الشعیر من کلّ واحد صاع.

63 / 356 - ابو الحسن ایادی رحمه الله از ابوالقاسم حسین بن روح پرسید: چرا متعه دختر کراهت دارد؟ ایشان گفتند: پیامبر اکرم‌صلی الله علیه وآله فرمودند: حیا از ایمان است، و شروط بین تو و اوست، وقتی که او را به شرایط متعه راضی کردی و پذیرفت که از او لذت ببری، هر آینه از دایره حیا بیرون رفته و ایمانش از بین می‌رود. ابوالحسن پرسید: بنابراین اگر کسی چنین کاری کرد، آیا زنا کرده؟ ایشان گفتند: خیر.

64 / 357 - سلامة بن محمّد گفته است: شیخ حسین بن روح کتاب تأدیب را به قم فرستاد و به فقهای آنجا نوشت: به این کتاب نگاه کنید و ببینید آیا در آن چیزی و نکته‌ای مخالف [اعتقاد] شما وجود دارد یا نه؟

فقهای قم به ایشان نامه نوشتند: تمام آن کتاب صحیح است و چیزی که مخالف تشیع و فقه شیعه باشد در آن نیست. إلّا مسأله‌ای در خصوص زکات فطره که آمده بود مقدار فطره یک نفر، نیم صاع از طعام است و در اعتقاد و فقه ما طعام عبارت است از جو و مقدار آن هم برای هر نفر، یک صاع است.