ترجمه کتاب الغیبة صفحه 485

به او گفتند: اگر تو نشنیده‌ای، دیگران که شنیده‌اند. گفت: آنچه که شما شنیده‌اید بر شما حجّت است نه بر من. بنابراین در مورد ابوجعفر محمّد بن عثمان توقف کرد و معتقد به وکالت او نشد، و شیعیان هم او را لعن کرده و از او دوری جستند.

ثمّ ظهر التوقیع علی ید أبی القاسم بن روح بلعنه والبراءة منه فی جملة من لعن.

ومنهم: أبوطاهر محمّد بن علیّ بن بلال وقصّته معروفة فیما جری بینه وبین أبی‌جعفر محمّد بن عثمان العمریّ نضّر اللَّه وجهه، وتمسّکه بالأموال الّتی کانت عنده للإمام، وامتناعه من تسلیمها وادّعائه أنّه الوکیل حتّی تبرّأت الجماعة منه ولعنوه وخرج فیه من صاحب الزّمان‌علیه السلام ما هو معروف.

375 - وحکی أبوغالب الزراری قال: حدّثنی أبوالحسن محمّد بن محمّد بن یحیی المعاذی قال: کان رجل من أصحابنا قد انضوی إلی أبی طاهر بن بلال بعد ما وقعت الفرقة، ثمّ أنّه رجع ذلک وصار فی جملتنا، فسألناه عن السبب، قال:

بعداً در خصوص لعن و تبری از او به وسیله ابوالقاسم حسین بن روح توقیعی رسید و آشکار شد که احمد بن هلال هم در میان لعن شدگان است.

ابو طاهر محمّد بن علی بن بلال

ماجرایی که بین او و ابوجعفر محمّد بن عثمان عمری که خداوند چهره نورانی او را با طراوت و خرّم فرماید، معروف است که اموالی از امام را که در دستش بود نگه داشت و از تسلیم آن‌ها [به نایب امام، محمّد بن عثمان عمری] سرباز زد و مدعی شد که فقط او وکیل امام زمان‌علیه السلام است. تا این‌که شیعه از او تبری جسته و او را لعن کردند و از وجود مقدّس صاحب الزمان‌علیه السلام درباره او و لعن به او توقیعی آمد که معروف و مشهور است.(225)

7 / 375 - ابو الحسن محمّد بن محمّد بن یحیی معاذی گفته است: یکی از شیعیان و اصحاب ما پس از شهادت امام حسن عسکری‌علیه السلام و وقوع اختلاف و تفرقه و انحراف عدّه‌ای، به سمت ابوطاهر بن بلال گرایش پیدا کرد، امّا بعد از مدّتی نظرش درباره او برگشت، لذا داخل در جمع ما شد، از سبب این ماجرا، از او سؤال کردیم. در پاسخ گفت: کنت عند أبی طاهر بن بلال یوماً وعنده أخوه أبوالطیّب وابن حرز وجماعة من أصحابه إذ دخل الغلام فقال: أبوجعفر العمریّ علی الباب، ففزعت الجماعة لذلک وأنکرته للحال الّتی کانت جرت وقال: یدخل، فدخل أبوجعفررضی الله عنه، فقام له أبوطاهر والجماعة وجلس فی صدر المجلس وجلس أبوطاهر کالجالس بین یدیه، فأمهلهم إلی أن سکتوا.

ثم قال: یا أباطاهر [نشدتک اللَّه أو] نشدتک باللَّه أ لم یأمرک صاحب الزّمان‌علیه السلام بحمل ما عندک من المال إلیّ؟ فقال: اللّهمّ نعم (فنهض) أبوجعفررضی الله عنه منصرفاً ووقعت علی القوم سکتة، فلمّا تجلّت عنهم، قال له أخوه أبوالطیّب: من أین رأیت صاحب الزّمان؟

فقال أبوطاهر: أدخلنی أبوجعفررضی الله عنه إلی بعض دوره، فأشرف علیّ من علوّ داره فأمرنی