ترجمه کتاب الغیبة صفحه 496

ببینم. کتاب را برایش آوردند و او هم آن را مطالعه کرد و گفت: چیزی [خلافی] در آن نبود إلّا این‌که در دو یا سه جا به ائمّه‌علیهم السلام روایاتی نسبت داده است که دروغ است و بر اهل بیت دورغ بسته است، خدا لعنتش کند.

15 / 383 - جماعتی از ابی الحسن محمّد بن احمد بن داوود و ابی عبداللَّه حسین بن علی بن حسین بن موسی بن بابویه نقل کرده‌اند که این دو نفر گفته‌اند: از جمله خطاهای محمّد بن علی [ابن ابی عزاقر] در مذهب، در باب شهادت بود، و آن این‌که او از عالم - یعنی امام کاظم‌علیه السلام روایت کرده که آن حضرت فرموده‌اند: اگر برادر مؤمن تو حقّی و طلبی از کسی داشته باشد، و بدهکار آن حقّ را منکر شود، و برادر مؤمن تو هم فقط یک شاهد داشته باشد، و آن شاهد هم ثقه و مورد اطمینان است، به او مراجعه می‌کنی و می‌خواهی که شهادت بدهد، پس وقتی که نزد تو اقامه شهادت کرده و گواهی داد، با او به نزد حاکم برو و مثل او گواهی بده تا حقّ مرد مسلمان پایمال نشود.

واللفظ لابن بابویه وقال: هذا کذب منه ولسنا نعرف ذلک.

وقال: فی موضع آخر کذب فیه.

نسخة التوقیع الخارج فی لعنه:

384 - أخبرنا جماعة، عن أبی محمّد هارون بن موسی قال: حدّثنا محمّد بن همام قال: خرج علی ید الشیخ أبی القاسم الحسین بن روح‌رضی الله عنه فی ذی الحجّة سنة اثنتی عشرة وثلاثمائة فی [لعن ابن أبی العزاقر والمداد رطب لم یجفّ.

وأخبرنا جماعة، عن ابن داود قال: خرج التوقیع من الحسین بن روح فی الشلمغانی وأنفذ نسخته إلی أبی علیّ بن همام فی ذی الحجة سنه اثنتی عشره وثلاثمائة.

قال ابن نوح: وحدّثنا أبوالفتح أحمد بن ذکا - مولی علیّ بن محمّد بن الفرات‌رحمه الله قال:

ابن بابویه گفته است: شلمغانی [ابن ابی عزاقر] دروغ گفته و این حدیث ساختگی است و ما چنین حکمی یا خبری ندیده ایم، و باز ایشان در جای دیگری گفته است: محمّد بن علی [ابن ابی عزاقر] در این حکم دروغ گفته است.

توقیعی که در طعن و لعن ابن ابی عزاقر خارج شد