ترجمه کتاب الغیبة صفحه 497

16 / 384 - گروهی از علما، از ابی محمّد هارون بن موسی و او هم از محمّد بن همام نقل کرده‌اند: در ذی حجّه سال 312 ه.ق توقیعی از ناحیه مقدسه به دست شیخ ابوالقاسم حسین بن روح رضی الله عنه پیرامون لعن ابن ابی عزاقر چنان به سرعت رسید که هنوز خطّش مرطوب بود و خشک نشده بود.

و باز گروهی از علما به ما خبر دادند، از ابن داوود که گفت: توقیع شریف حضرت در مورد شلمغانی توسط حسین بن روح خارج شد و ایشان هم نسخه‌ای از آن را در ذی حجّه سال 312 ه.ق برای ابی علی بن همام فرستاد.

همچنین ابن نوح گفته است: ابوالفتح احمد بن ذکا غلام علی بن محمّد بن فرات‌رحمه الله أخبرنا أبوعلیّ بن همام بن سهیل بتوقیع خرج فی ذی الحجّة سنة اثنتی عشرة وثلاثمائة.

قال محمّد بن الحسن بن جعفر بن (إسماعیل بن) صالح الصیمریّ: أنفذ الشیخ الحسین بن روح‌رضی الله عنه من محبسة فی دار المقتدر إلی شیخنا أبی علیّ بن همام فی ذی الحجّة سنة اثنتی عشرة وثلاثمائة وأملأه أبوعلیّ [علیّ وعرّفنی إنّ أباالقاسم‌رضی الله عنه راجع فی ترک إظهاره، فإنّه فی ید القوم وحبسهم، فأمر بإظهاره وأن لا یخشی ویأمن، فتخلّص وخرج من الحبس بعد ذلک بمدّة یسیرة والحمد للَّه.

التوقیع:

عرّف - قال الصیمری عرّفک اللَّه الخیر أطال اللَّه بقاءک وعرّفک الخیر کلّه وختم به عملک -

گفت: ابو علی بن همام بن سهیل خبر خروج توقیع شریف را در ذی حجّه سال سیصد و دوازده به ما داد.

و نیز محمّد بن حسن بن جعفر بن اسماعیل بن صالح صیمری گفته است: شیخ بزرگوار حسین بن روح رضی الله عنه در ذی حجّه سال 312 ه.ق از زندانش که در حبس مقتدر خلیفه عباسی بود، متن توقیع را برای شیخ ما ابی علی بن همام فرستاد. ابو علی هم آن را برایم خواند و به من گفت که ابوالقاسم به جهت این‌که در دست قوم ظالم گرفتار بوده و در زندان آن‌ها به سر می‌برد، راجع به افشا نکردن مسأله لعن بر ابن ابی عزاقر از امام درخواست تکلیف کرد، ولی در جواب از ناحیه مقدسه دستور رسید که لعن ابن ابی عزاقر را آشکار کند و نترسد که در امان است، [و او هم همین کار را کرد] و پس از مدّت کوتاهی بعد از این جریان از زندان آزاد شد. الحمدللَّه.

متن توقیع شریف

تذکّر: در نقل مضامین این توقیع فرق ها و اختلافات کوچکی وجود دارد که در ترجمه، به تفکیک از یکدیگر نقل می‌شود.