ترجمه کتاب الغیبة صفحه 504

394 - محمّد بن یعقوب، عن علیّ بن محمّد، عن محمّد بن شاذان النیشابوری قال: اجتمع عندی خمسمائة درهم ینقص عشرون درهماً فلم أحبّ أن ینقص هذا المقدار،

3 / 393 - ابو جعفر محمّد بن علی بن نوبخت گفته است: قصد حجّ کرده بودم و اسباب سفر را مهیا کردم که توقیعی با این مضمون برای من وارد شد: «ما از این سفر خرسند نیستیم.» با دیدن این توقیع دلم تنگ شده و ناراحت شدم. به محضر حضرت نوشتم: دستور را شنیده و اطاعت کردم، فقط به خاطر نرفتن به حجّ ناراحتم. بعد توقیع شریف آمد: «دل تنگ نباش، چون سال آینده به حجّ می‌روی». وقتی که سال بعد رسید، برای رفتن به حجّ اجازه خواستم، جواب نامه‌ام آمد [که اجازه داده بود] بعد نامه دیگری نوشتم که «با محمّد بن عباس رفیق راه هستم، چرا که به دیانت و امانت داری او اطمینان دارم». جواب آمد که «اسدی همسفر خوبی است، اگر او بیاید کس دیگری را به او ترجیح نده». بعد از آن اسدی آمد و من با او هم کجاوه شدم.

4 / 394 - محمّد بن شاذان نیشابوری گفته است: 480 درهم در نزد من فراهم شد، دوست نداشتم که این مبلغ تمام و کمال نباشد، بنابراین بیست درهم از اموال خودم را به فوزنت من عندی عشرین درهماً ودفعتها إلی الأسدیّ ولم أکتب بخبر نقصانها وأنّی أتممتها من مالی فورد الجواب:

«قَدْ وَصَلَتِ الْخَمْسَمِائَة الَّتِی لَکَ فِیها عِشْرُونَ».

ومات الأسدیّ علی ظاهر العدالة لم یتغیّر ولم یطعن علیه فی شهر ربیع الآخر سنة اثنتی عشرة وثلاثمائة.

ومنهم أحمد بن إسحاق وجماعة خرج التوقیع فی مدحهم:

395 - روی أحمد بن إدریس، عن أحمد بن محمّد بن عیسی، عن أبی محمّد الرازی قال: کنت وأحمد بن أبی عبد اللَّه بالعسکر، فورد علینا رسول من قبل الرجل فقال: أحمد بن إسحاق الأشعری وإبراهیم بن محمّد الهمدانی وأحمد بن حمزة بن الیسع ثقات.

آن اضافه کرده، برای اسدی فرستادم و در نامه ننوشتم که پول‌ها کم بوده و من آن را کامل کرده‌ام. بعد جواب آمد که «پانصد درهمی که بیست درهم آن از اموال تو بود رسید.»

اسدی در ماه ربیع الاخر سال 312 ه.ق با ظاهر عدالت از دنیا رفت، در حالی که حالات و اعتقادات او تغییر نکرد و هیچ کس هم در حقّ او طعن و ذمّی وارد نکرد.

احمد بن اسحاق و ابراهیم بن محمّد همدانی و احمد بن حمزة بن یسع‌