ترجمه کتاب الغیبة صفحه 505

5 / 395 - احمد بن محمّد بن عیسی از ابی محمّد رازی نقل کرده که او گفته است: من همراه احمد بن ابی عبداللَّه در عسکر بودم، که فرستاده‌ای از طرف آن مرد - یعنی حضرت مهدی‌علیه السلام - آمد و گفت: احمد بن اسحاق اشعری و ابراهیم بن محمّد همدانی و احمد بن حمزة بن یسع، مورد اعتماد هستند.

فصل هفتم: در بیان عمر شریف حضرت‌علیه السلام

فصل هفتم: در بیان عمر شریف حضرت‌علیه السلام

7 - فصل

فیما ذکر فی بیان عمره‌علیه السلام

قد بیّنا بالأخبار الصحیحة بأنّ مولد صاحب الزّمان‌علیه السلام کان فی سنة ستّ وخمسین ومائتین وأنّ أباه‌علیه السلام مات فی سنة ستّین فکانت له حینئذ أربع سنین فیکون عمره إلی حین خروجه ما یقتضیه الحساب ولا ینافی ذلک الأخبار الّتی رویت‌مقدار سنّه مختلفة الألفاظ.

396 - نحو ما روی عن أبی جعفرعلیه السلام أنّه قال: لیس صاحب هذا الأمر (من جاز من أربعین)، صاحب هذا الأمر القوی المشمر.

در بیان عمر شریف حضرت «ع»

ما قبلاً به واسطه اخبار صحیحه بیان کردیم که میلاد مسعود صاحب الزمان‌علیه السلام در سال 256 ه.ق بوده و پدر بزرگوار ایشان در سال 260 از دنیا رفت، پس حضرت در آن زمان چهار ساله بودند.

امّا عمر مبارک حضرت تا زمان خروج و قیام ایشان مقداری است که حساب اقتضا کند، و با اخباری که در مورد سن حضرت وقت ظهور روایت شده [مثل روایاتی که می‌گوید وقت ظهور مردی حدود چهل ساله است] و لفظاً متفاوت است، منافات ندارد. مثل اخباری که در این فصل می‌آیند.