راز پنهانی و رمز پیدایی صفحه 183

حضور آشکار ائمّه علیهم السّلام در جامعه بدون وجود لیاقت مردم

این بحث کلّی، در مورد نعمت وجود، ظهور و استمرار حضور امام علیه السّلام در جامعه نیز جاری می شود. ما نمی توانیم مدّعی شویم که نعمت حضور ائمّه علیهم السّلام در میان مردم، براساس وجود قابلیّت ها و شایستگی های ایشان در پذیرش امام معصوم علیه السّلام بوده است. هیچ گاه و در هیچ موردی، اکثریّت مردم، لیاقت و استحقاق پذیرش امام علیه السّلام را نداشته اند. در مورد کدام امام معصوم می توانیم بگوییم مردم حقوقی را که بر عهده داشتند، به درستی ادا نمودند؟

آیا مردمی که با امیر المؤمنین علیه السّلام بیعت کرده بودند، لیاقت حضور آن حضرت را در میان خود داشتند؟ اگر چنین بود چرا از همان ابتدای امر، کسانی که بعضا برای بیعت با امام علیه السّلام پیش قدم شده بودند، به کارشکنی و نقض بیعت پرداختند؟ چرا اصحاب جمل (ناکثین) فراهم آمدند و جنگ با امیر المؤمنین علیه السّلام را طرّاحی و راه اندازی کردند؟ چرا عدّه ای (قاسطین) با عهدشکنی و سستی خود، راه را برای تقویت سلطه معاویه در میان مردم باز کردند؟ و چرا مقدّس مآبانی که خود را از امیر المؤمنین علیه السّلام مسلمان تر می دانستند (مارقین) ، آن حضرت را تکفیر نموده و به وجوب قتل ایشان فتوا دادند؟ آیا این مردمی که مستحقّ نفرین امیر المؤمنین علیه السّلام شدند، لیاقت پذیرش ایشان را داشتند؟ !

آیا مردم زمان حضرت مجتبی علیه السّلام که با سست ایمانی و بعضا از روی نفاق، امام خود را مجبور به تسلیم و پذیرش صلح با معاویه کردند، شایسته حضور آن حضرت بودند؟ جایی که پسر عموی آن حضرت (عبید اللّه بن عبّاس) به عنوان فرمانده لشکر امام علیه السّلام خود را در مقابل دریافت پول به معاویه بفروشد، می توان گفت که مردم، سزاوار حضور حضرت مجتبی علیه السّلام بودند؟ !(1)

از همه مصیبت بارتر، رفتاری است که مردم زمان سیّد الشهداء علیه السّلام با سرور و امام خود داشتند. با هزاران نامه خود، ایشان را به کوفه فراخواندند امّا با نهایت بی رحمی و نامردمی، خود آن حضرت را با همه خانواده و یارانش به شهادت5.