- مقدمه 1
- اشاره 6
- باب اول: نام و اوصاف 6
- حضرت مهدی علیه السلام از اولاد حضرت فاطمه علیها السلام 9
- اوصاف ظاهری حضرت 9
- باب دوم: شناخت امام 11
- اشاره 11
- شناخت امام زمان علیه السلام 12
- خالی نبودن زمین از حجت 14
- امام زمان علیه السلام قرین قرآن 18
- نیاز به امام 18
- نص بر امامت امام زمان علیه السلام 18
- معصوم بودن امام زمان علیه السلام 22
- حضرت مهدی علیه السلام واسطه ی فیض الهی 22
- امام دوازدهمین 22
- نماز حضرت عیسی علیه السلام پشت سر امام مهدی علیه السلام 24
- امام زمان علیه السلام وارث انبیاء علیهم السلام 26
- نزول ملائکه بر امام زمان علیه السلام 26
- سنت انبیاء در امام زمان علیه السلام 28
- سن طولانی حضرت 32
- اوصاف حضرت 34
- در سن جوانی 34
- باب سوم: غیبت 36
- اشاره 36
- غیبت صغری و کبری 37
- حتمی بودن غیبت 37
- غیبت انبیاء علیهم السلام 39
- حضرت ادریس علیه السلام 39
- حضرت نوح علیه السلام 41
- حضرت هود علیه السلام 41
- حضرت یوسف علیه السلام 43
- حضرت ابراهیم علیه السلام 43
- معنای غیبت 47
- حضور امام در حج 49
- آزمایش 51
- ظلم و جور مردم 51
- علل غیبت 51
- عدم بیعت با طاغوت 53
- اتمام حجت 55
- خوف از جان 55
- سری از اسرار 57
- خوف از دشمن 57
- آخرین دولت 57
- عدم بیعت 59
- فایده امام غائب 59
- خورشید پشت ابر 59
- اشاره 61
- باب چهارم: وظایف 61
- انتظار فرج 62
- انتظار، شرط قبولی اعمال 64
- برتری مردم زمان غیبت 64
- رابطه با امام 66
- حفظ دین در غیبت 66
- تأسف و نارضایتی از غیبت 68
- تسلیم 68
- دست یابی به معرفت 70
- پیروی از امام 70
- تقوا 70
- ناراحت از فراق 72
- یاد امام 72
- رجوع به نائبان عام 74
- امر به دوستی امام زمان علیه السلام 74
- خدمت به حضرت 76
- دعا برای فرج 78
- اشاره 80
- باب پنجم: ملاقات کنندگان 80
- ملاقات کنندگان 81
- باب ششم: یاران 87
- اشاره 87
- لشکریان امام 88
- همراهان حضرت 96
- حضرت خضر، همراه امام 98
- باب هفتم: ظهور و قیام 100
- اشاره 100
- اولین بیعت کننده با امام 101
- قوم زمینه ساز ظهور 101
- اصلاح یک شبه امر حضرت 101
- تعیین وقت ظهور 103
- اولین سخن هنگام ظهور 103
- وقت ظهور 103
- نشانه های ظهور 105
- ندای آسمانی 111
- سفیانی 113
- اشاره 117
- باب هشتم: حکومت امام زمان(عجل الله تعالی فرجه) 117
- حکومت امام زمان علیه السلام 118
- پرچم امام زمان علیه السلام 118
- روش حضرت در حکومت 120
- مدت حکومت امام زمان علیه السلام 120
- قضاوت داوودی 123
- قدرت امام در حکومت 123
- روش امام، روش پیامبر(ص) 123
- باب نهم: زیبائی های ظهور 125
- اشاره 125
- عدم فقر 126
- آبادانی فراگیر 126
- زیبائی های ظهور 126
- عدم بیماری 126
- عدالت 126
- دین واحد 128
- اشاره 132
- باب دهم: رجعت 132
- رجعت 133
- باب یازدهم: آیات مهدوی 135
- اشاره 135
- آیات مهدوی 136
- باب دوازدهم: ولادت امام عصر(عجل الله تعالی فرجه) 143
- اشاره 143
- ولادت حضرت و تکلم در کودکی 144
- منزل حضرت 144
- جریان مادر امام زمان علیه السلام 144
- میلاد امام زمان علیه السلام 152
شمشیرهای خود را بر گردن خویش می افکنند (آماده کارزار می شوند) پس آنچه می طلبند به ایشان بدهند، ولی ایشان از پذیرفتن آن خودداری می کنند تا اینکه قیام نمایند و آن را به کسی باز ندهند مگر به صاحب شما، کشتگانشان شهیدند، بدانید اگر من خود آن را در می یافتم حتما خود را برای صاحب این امر نگاه می داشتم».(1)
189. محمّد بن مسلم گوید: امام صادق علیه السلام فرمود: «ای محمّد هر کس به روایت از ما تعیین وقتی را به تو خبر داد هرگز از اینکه او را تکذیب کنی هراس نداشته باش که ما برای هیچ کس زمانی را (برای ظهور قائم علیه السلام) تعیین نمی کنیم».(2)
190. ابو بصیر از امام صادق علیه السلام روایت کرده گوید: «به آن حضرت عرض کردم: فدایت گردم خروج قائم علیه السلام چه زمانی خواهد بود؟ فرمود: ای ابا محمّد! ما خاندان هرگز وقتی را معیّن نمی کنیم، زیرا محمّد(ص) فرموده است: تعیین وقت کنندگان دروغ می گویند».(3)
191. عبد الرّحمن بن کثیر گوید: «نزد امام صادق علیه السلام بودم که مهزم بر آن حضرت وارد شد و به او عرض کرد: فدایت شوم، مرا از این امر که منتظرش هستیم آگاه ساز که آن کی خواهد بود؟ فرمود: ای مهزم! آنان که وقت تعیین می کنند دروغ می گویند و آنان که شتابجوی اند هلاک شوند، و آنان که در مقام تسلیم اند نجات یابند».(4)
192. از فضیل نقل کرده که گفت: از امام باقر علیه السلام سئوال کردم که آیا برای این امر[ظهور حضرت] وقتی هست؟ حضرت فرمودند: «کسانی که وقت آن را مشخص کنند، دروغگو هستند؛ کسانی که وقت آن را مشخص کنند، دروغگو هستند؛ کسانی که وقت آن را مشخص کنند، دروغگو هستند».(5)
193. محمدبن مسلم ثقفی گوید: از امام باقر علیه السلام شنیدم که فرمود: «اوّلین سخن او این آیه قرآن است:«بَقِیَّتُ اللَّهِ خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ»،(هود/86) . سپس می گوید: منم بقیّه اللَّه در زمین و منم خلیفه خداوند و حجّت او بر شما و هر درود فرستنده ای به او چنین سلام گوید:السّلام علیک یا بقیّه اللَّه فی ارضه».(6)
1- غیبت نعمانی، باب14، حدیث50.
2- غیبت نعمانی، باب16، حدیث3.
3- غیبت نعمانی، باب16، حدیث6.
4- غیبت نعمانی، باب16، حدیث11.
5- الغیبه (للطوسی)، فصل هفتم، ح412.
6- کمال الدین و تمام النعمه، باب32، حدیث16.