- مقدمه 1
- اشاره 6
- باب اول: نام و اوصاف 6
- حضرت مهدی علیه السلام از اولاد حضرت فاطمه علیها السلام 9
- اوصاف ظاهری حضرت 9
- باب دوم: شناخت امام 11
- اشاره 11
- شناخت امام زمان علیه السلام 12
- خالی نبودن زمین از حجت 14
- امام زمان علیه السلام قرین قرآن 18
- نیاز به امام 18
- نص بر امامت امام زمان علیه السلام 18
- معصوم بودن امام زمان علیه السلام 22
- حضرت مهدی علیه السلام واسطه ی فیض الهی 22
- امام دوازدهمین 22
- نماز حضرت عیسی علیه السلام پشت سر امام مهدی علیه السلام 24
- امام زمان علیه السلام وارث انبیاء علیهم السلام 26
- نزول ملائکه بر امام زمان علیه السلام 26
- سنت انبیاء در امام زمان علیه السلام 28
- سن طولانی حضرت 32
- در سن جوانی 34
- اوصاف حضرت 34
- اشاره 36
- باب سوم: غیبت 36
- حتمی بودن غیبت 37
- غیبت صغری و کبری 37
- غیبت انبیاء علیهم السلام 39
- حضرت ادریس علیه السلام 39
- حضرت نوح علیه السلام 41
- حضرت هود علیه السلام 41
- حضرت ابراهیم علیه السلام 43
- حضرت یوسف علیه السلام 43
- معنای غیبت 47
- حضور امام در حج 49
- آزمایش 51
- علل غیبت 51
- ظلم و جور مردم 51
- عدم بیعت با طاغوت 53
- خوف از جان 55
- اتمام حجت 55
- خوف از دشمن 57
- آخرین دولت 57
- سری از اسرار 57
- عدم بیعت 59
- فایده امام غائب 59
- خورشید پشت ابر 59
- اشاره 61
- باب چهارم: وظایف 61
- انتظار فرج 62
- انتظار، شرط قبولی اعمال 64
- برتری مردم زمان غیبت 64
- رابطه با امام 66
- حفظ دین در غیبت 66
- تأسف و نارضایتی از غیبت 68
- تسلیم 68
- دست یابی به معرفت 70
- پیروی از امام 70
- تقوا 70
- ناراحت از فراق 72
- یاد امام 72
- رجوع به نائبان عام 74
- امر به دوستی امام زمان علیه السلام 74
- خدمت به حضرت 76
- دعا برای فرج 78
- باب پنجم: ملاقات کنندگان 80
- اشاره 80
- ملاقات کنندگان 81
- باب ششم: یاران 87
- اشاره 87
- لشکریان امام 88
- همراهان حضرت 96
- حضرت خضر، همراه امام 98
- باب هفتم: ظهور و قیام 100
- اشاره 100
- اصلاح یک شبه امر حضرت 101
- قوم زمینه ساز ظهور 101
- اولین بیعت کننده با امام 101
- وقت ظهور 103
- اولین سخن هنگام ظهور 103
- تعیین وقت ظهور 103
- نشانه های ظهور 105
- ندای آسمانی 111
- سفیانی 113
- باب هشتم: حکومت امام زمان(عجل الله تعالی فرجه) 117
- اشاره 117
- پرچم امام زمان علیه السلام 118
- حکومت امام زمان علیه السلام 118
- مدت حکومت امام زمان علیه السلام 120
- روش حضرت در حکومت 120
- روش امام، روش پیامبر(ص) 123
- قدرت امام در حکومت 123
- قضاوت داوودی 123
- باب نهم: زیبائی های ظهور 125
- اشاره 125
- عدم فقر 126
- آبادانی فراگیر 126
- عدم بیماری 126
- عدالت 126
- زیبائی های ظهور 126
- دین واحد 128
- اشاره 132
- باب دهم: رجعت 132
- رجعت 133
- اشاره 135
- باب یازدهم: آیات مهدوی 135
- آیات مهدوی 136
- باب دوازدهم: ولادت امام عصر(عجل الله تعالی فرجه) 143
- اشاره 143
- ولادت حضرت و تکلم در کودکی 144
- منزل حضرت 144
- جریان مادر امام زمان علیه السلام 144
- میلاد امام زمان علیه السلام 152
خوف از جان
95. عَنِ الْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام أَنَّهُ قَالَ: إِنَّ لِصَاحِبِ هَذَا الْأَمْرِ غَیْبَهً یَقُولُ فِیهَا: فَفَرَرْتُ مِنْکُمْ لَمَّا خِفْتُکُمْ فَوَهَبَ لِی رَبِّی حُکْماً وَ جَعَلَنِی مِنَ الْمُرْسَلِینَ.
96. عَنِ الْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام أَنَّهُ قَالَ: إِذَا قَامَ الْقَائِمُ تَلَا هَذِهِ الْآیَهَ: فَفَرَرْتُ مِنْکُمْ لَمَّا خِفْتُکُم.
97. عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُکَیْرٍ عَنْ زُرَارَهَ قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ علیه السلام یَقُولُ: إِنَّ لِلْقَائِمِ علیه السلام غَیْبَهً وَ یَجْحَدُهُ أَهْلُهُ. قُلْتُ: وَ لِمَ ذَلِکَ؟ قَالَ: یَخَافُ وَ أَوْمَأَ بِیَدِهِ إِلَی بَطْنِهِ.
98. عَنْ زُرَارَهَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام قَالَ: لِلْقَائِمِ غَیْبَهٌ قَبْلَ قِیَامِهِ. قُلْتُ وَ لِمَ؟ قَالَ: یَخَافُ عَلَی نَفْسِهِ الذَّبْحَ.
99. عَنِ الْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الصَّادِقِ عَنْ أَبِیهِ أَبِی جَعْفَرٍ الْبَاقِرِ علیه السلام قَالَ: إِذَا قَامَ الْقَائِمُ علیه السلام قَالَ: فَفَرَرْتُ مِنْکُمْ لَمَّا خِفْتُکُمْ فَوَهَبَ لِی رَبِّی حُکْماً وَ جَعَلَنِی مِنَ الْمُرْسَلِین.
100. عَنْ زُرَارَهَ بْنِ أَعْیَنَ قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام یَقُولُ. إِنَّ لِلْقَائِمِ غَیْبَهً قَبْلَ أَنْ یَقُومَ. قُلْتُ لَهُ: وَ لِمَ؟ قَالَ: یَخَافُ وَ أَوْمَأَ بِیَدِهِ إِلَی بَطْنِه.
اتمام حجت
101. عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام أَنَّهُ قَالَ: مَا یَکُونُ هَذَا الْأَمْرُ حَتَّی لَا یَبْقَی صِنْفٌ مِنَ النَّاسِ إِلَّا وَ قَدْ وُلُّوا عَلَی النَّاسِ حَتَّی لَا یَقُولَ قَائِلٌ إِنَّا لَوْ وُلِّینَا لَعَدَلْنَا ثُمَّ یَقُومُ الْقَائِمُ بِالْحَقِّ وَ الْعَدْلِ.
102. عَنِ الْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ الْجُعْفِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام قَالَ: سَمِعْتُهُ یَقُولُ: إِیَّاکُمْ وَ التَّنْوِیهَ أَمَا وَ اللَّهِ لَیَغِیبَنَّ إِمَامُکُمْ سِنِیناً مِنْ دَهْرِکُمْ وَ لَتُمَحَّصُن.