- مقدمه 1
- ضرورت بحث 3
- اشاره 4
- معنای غیبت 4
- غیبت شخصیت 6
- غیبت شخص 6
- پیشینه غیبت 13
- اشاره 13
- حضرت ادریس 17
- حضرت صالح 19
- حضرت موسی 20
- حضرت یوسف 20
- 1. روایات و اخبار 22
- اشاره 22
- مراحل غیبت 22
- 2. کاهش ارتباط مستقیم 30
- 3. نهاد وکالت 31
- 4. نایب خاص 34
- فلسفه غیبت 35
- اشاره 35
- 1. نگاه تاریخی 35
- الف. غیبت؛ سری از اسرار الهی 37
- 2. نگاه روایی 37
- اشاره 37
- ب. حفظ جان امام 40
- ج. اجرای سنّت پیامبران 45
- د. آزادی از بیعت با ظالمان 46
- ه. تأدیب مردم 48
- و. امتحان و غربال انسانها 48
- پرسش و پاسخ 51
غیبت فردی که راهبر و هادی انسان ها بوده و مردمان برای حرکت تکاملی خود به او وابسته اند، از اموری است که برخلاف زندگی عادی یک انسان راهنما می باشد؛ لذا بعید شمرده شده و مورد انکار واقع می شود. توجّه به پیشینه غیبت و تحقّق آن برای برخی پیامبران گذشته، باعث پذیرفتن مسأله غیبت امام مهدی علیه السلام می شود.
مرحوم شیخ صدوق رحمه الله از علمای تراز اول شیعه که در عصر غیبت صغرا و اوایل غیبت کبرا می زیسته است، در مقدمه کتاب کمال الدین و تمام النعمه می-گوید:
انگیزه من در تألیف این کتاب، آن بود که چون آرزویم در زیارت علیّ بن موسی الرّضا علیه السلام برآورده شد، (پس از زیارت) به نیشابور برگشتم و آن جا اقامت گزیدم. دیدم بیشتر شیعیانی که نزد من آمد و شد می کردند، در امر غیبت حیرانند و درباره امام قائم علیه السلام شبهه دارند و از راه راست منحرف گشته و به رأی و قیاس روی آورده اند. پس با استمداد از اخبار وارده از پیامبر اکرم و