تدبیر و تقدیر در نظام آفرینش از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 140

پس اين آيات مؤمنين را تحريك مي‌كند كه خود را براي قتال آماده كنند و به ايشان خبر مي‌دهد: كه بلايي و محنتي در پيش دارند، بلايي كه هرگز به مدارج تعالي و رحمت پروردگاري و به اهتدا به هدايتش نمي‌رسند مگر آن كه در برابر آن صبر كنند و مشقت هايش را تحمل نمايند و به ايشان اين حقيقت را تعليم مي‌دهد: كه براي رسيدن به هدف از قتال استمداد بگيرند و مي‌فرمايد: از صبر و نماز استعانت بجوييد، از صبر كه عبارت است از خودداري از جزع و ناشكيبي و از دست ندادن امر تدبير و از نماز كه عبارت است از توجه به سوي پروردگار و انقاطع به سوي كسي كه همه امور به دست اوست،

مقاومت در برابر بلا، مقدمه ترقي (321)

«اَنَّ الْقُــوَّةَ لِلّهِ جَميعــا!» (165 / بقــره) (1)

ابــزار مقــاومــت در مقــابــل بـــلا

«يـا اَيُّهَا الَّذينَ امَنُوا اسْتَعينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلوةِ اِنَّ اللّهَ مَعَ الصّابِرينَ...!»

(153 / بـقره)

1- الميزان ج 2، ص 241.

(322) تدبير و تقدير در نظام آفرينش

صبر از بزرگترين ملكات و احوالي است كه قرآن آن را ستوده و مكرر امر بدان نموده است، تا به جايي كه قريب به هفتاد مورد شده، حتي درباره‌اش فرموده: «اِنَّ ذلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الاُْمُورِ،» (43 / شوري) و «وَ ما يُلَقّيها اِلاَّ الَّذينَ صَبَرُوا وَ ما يُلَقّيها اِلاّ ذُوحَظٍّ عَظيمٍ - اين اندرز را نمي‌پذيرد مگر كساني كه صبر كنند و نمي‌پذيرد مگر صاحب بهره‌اي عظيم،» (35 / فصلت) و «اِنَّما يُوَفَّي الصّابِروُنَ اَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسابٍ - تنها صابرانند كه بدون حساب اجرشان به تمام داده مي‌شود،»(10 / زمر) و «وَ اسْتَعينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلوةِ وَ اِنَّها لَكَبيرَةٌ اِلاّ عَلَي الْخاشِعينَ.» (45 / بقره)

و اما «صلاة»، درباره آن همين قدر مي‌گوييم: كه نماز از بزرگترين عبادت‌هايي است كه قرآن بر آن تأكيد بسيار دارد، حتي درباره‌اش فرموده: «اِنَّ الصَّلوةَ تَنْهي عَنِ الْفَحْشـاءِ وَ الْمُنْكَرِ - نماز از فحشاء و منكر باز مي‌دارد،»(45 / عنكبوت) و در قرآن كريم دربــاره هــر امــري سفـارش مي‌كند، در صدر آن و در اولش نماز را به ياد مي‌آورد.