تدبیر و تقدیر در نظام آفرینش از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 33

«هُــوَ الَّــذي ذَرَاَكُــمْ فِــي الاَْرْضِ وَ اِلَيْــهِ تُحْشَـــروُنَ!» (79 / مـؤمنـون)

خداي‌تعالي به اين منظور شما را داراي حس و عقل كرده و هستي شما را در زمين اظهار نموده و يا بگو هستي شما را بسته و متعلق به زمين كرد، تا دوباره شما را جمع نمــوده و بـه لقـاء خـود بـازگشت دهد.

تــدبـيـر بـازگــشت و لازمـــه آن

«وَ هُـوَ الَّـذي يُحْيـي وَ يُميـتُ وَ لَـهُ اخْتِـلافُ اللَّيْلِ وَالنَّهارِ!» (80 / مؤمنون)

وقتــي خــدا شمــا را داراي چشــم و قلب و بالاخره داراي علم خلق كرد و هستي شما را در زمين پديد آورد تا به سوي او محشور شويد، پس لازمه آن اين مي‌شود كه زنــده كـردن و ميــرانــدن سنتــي هميشگــي باشد، چون علم متوقف بر زنده كردن و حشــــر متــوقــف بر ميـرانــدن است.

(74) تدبير و تقدير در نظام آفرينش

تدبير مرور زمان و طي دوره حيات

«وَ لَــهُ اخْتِــلافُ اللَّيْــلِ وَ النَّهــارِ» (80 / مــؤمنــون)

زندگي و سپس مردن صورت نمي‌گيرد، مگر با مرور زمان و آمدن شب پس از روز و روز پس از شــب، تــا عمــر تمــام شــود و اجــل فــرا رســد. اين در صورتي است كه مقصود از اختلاف ليل و نهار، آمدن يك شب بعد از يك روز باشد، خــلاصــه يك شب و روز مورد نظر باشد و اما اگر مراد به آن كوتاهي و بلندي شب‌ها و روزها باشد، در آن صورت مقصود اشاره به فصول چهارگانه سال خواهد بود، كه زاييده كوتاهي و بلندي شب‌ها و روزهـاسـت و بـا پديد آمدن چهار فصل امر روزي دادن حيــوانــات و تـدبيـر معـاش آن‌هـا تمام مي‌شود.

يك دوره كامل تدبير حيات انسان‌ها (75)