تدبیر و تقدیر در نظام آفرینش از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 35

تدبير تركيب و خلق انسان (77)

است، كه پدر يك انسان و سپس مادر او مي‌خورد و فرزند در صلب پدر و سـپس در رحـــم مــادر رشـد مي‌كنــد، پـس انـسان پيـدايشـش از عنــاصــر زميــــن اســت.

در جمله «ثُمَّ اِذا اَنْتُمْ بَشَرٌ تَنْتَشِروُنَ،» كلمه «اِذا» معناي ناگهان را مي‌رساند و معناي جمله اين مي‌شود: خداوند شما را از زمين خلق كرد، ناگهان انساني تمام عيار شديد و به روي زمين منتشر گشتيد، با اين كه از زمين مرده انتظار مي‌رود مرده‌اي ديگر پديد آيد، نه موجودي جاندار، لكن ناگهاني و يك دفعه موجودي زنده و با شعور و عقــل گشتـه، بـراي تـدبيـر امـر زنـدگـي خود در روي زمين به جنب و جوش در آمديد.

پس خلقت انسان يعني جمع كردن اجزاء و موادزميني و آن‌ها را به هم تركيب كردن و روبرهم آن را انساني داراي حيات و شعور عقلي ساختن، آيتي و يا آياتي ديگر است، كه بر وجود صانعي زنده و عليم دلالت مي‌كند، صانعي كه امور را تدبير مي‌كند و اين نظام عجيب و غريب را به وجود مي‌آورد.(1)

(78) تدبير و تقدير در نظام آفرينش

تـدبيـر مـراحـل خلقـت و رشـد انسان

«اَللّهُ الَّذي خَلَقَكُمْ مِنْ ضَعْفٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ ضَعْفٍ قُوَّةً.» (54 / روم)

خدا خلقت شما را از ضعف ابتدا كرد، يعني شما در ابتداي خلقت ضعيف بوديد. مراد

1- الميــــــــــــــــــزان ج 31، ص 266.

تدبير مراحل خلقت و رشد انسان (79)