تدبیر و تقدیر در نظام آفرینش از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 38

(84) تدبير و تقدير در نظام آفرينش

نعمت‌ها رب و مدبر شماست، اين است كه پديدآرنده و خالق نعمت‌ها اوست و نيز خـالق آن نظـامي كه در اين نعمـت‌ها جـريـان دارد همـوسـت.(1)

تدبير امر ارزاق مردم

«وَ ايَةٌ‌لَهُمُ‌الاَْرْضُ الْمَيْتَةُ اَحْيَيْناها وَاَخْرَجْنامِنْهاحَبّا فَمِنْهُ‌يَأْكُلُونَ!»(33/يس)

خداي‌سبحان در اين آيه و دو آيه بعدي‌اش يكي از آيات و ادله ربوبيت خدا را يادآور مي‌شود و آن آيت عبارت است از تدبير امر ارزاق مردم و غذارساني به آنان، به وسـيله حـبوبات و مـيوه‌ها، از قـبيل خرما و انگور و غيره.

مي‌خواهد اشاره كند به اين كه اين غذاهاي نباتي (كه شما در اختيار داريد) از

1- الميزان ج 33، ص 25.

تدبير امر ارزاق مردم (85)

آثار زنده كردن زمين مرده است، كه خدا روحي در آن مي‌دمد و آن را كه زميني مرده بود مبدل به حبوبات و ميوه‌ها مي‌كند، تا شما از آن بخوريد. بنابراين به يك نظر آيت خود زمين نيست، بلكه زمين مرده است، از اين جهت كه مبدأ ظهور اين خـواص اسـت و تـدبير ارزاق مردم بـه وسيلـه آن تمـام مي‌شود.(1)

تدبير آيات آسماني و اجرام فلكي