تدبیر و تقدیر در نظام آفرینش از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 94

1- الميـــزان ج 4، ص 205.

مشيت الهي در عدم جلوگيري از جنگ و اختلاف (209)

-210

فصل دوم:مقدرات و شمول تقدير الهي

مقدرات و نصيب حيات و معاش مقدر

«اُولآئِـكَ يَنـالُهُمْ نَصيبُهُمْ مِنَ الْكِتابِ حَتّيآ اِذا جاءَتْهُمْ رُسُلُنا.» (27 / اعراف)

مــراد به كتــاب قضــايي اســت كه خــداونــد گذرانيده و مقدراتي است كه در خصوص عمر انسان و غنا و صحت و مال و اولاد و ســايــر بهره‌هاي حياتي او حتمي نموده، به دليل اين كه آن را مقيد و محدود به آمدن رســل فــرمــوده كه مراد از آن همان فرا رسيدن اجل و مرگ است و معلوم است كه با فرا رسيدن مرگ زندگي دنيا با همــه شــؤونش خاتمه پيدا مي‌كند.

-211

و مراد به نصيب از كتاب سهمي است كه خصوص هر فردي از مقدرات دارد و اين كه فرموده: «بهره هر يك از آنان از كتاب به ايشان مي‌رسد» و حال آن كه به حسب ظاهر انسان به آن بهره‌ها مي‌رسد نه آن بهره‌ها به انسان؟ براي اين بود كه دلالت كند بر اين كه نصيب هر كس به طور مسلم به او خواهد رسيد و چيزي كه براي او مقدر نشــده مسلمـا برايش دست نخواهد داد.(1)

تـقدير الهي در تأثير متقابل موجودات