مشروعیت اقامه حدود و تعزیرات در عصر غیبت صفحه 139

در این کتاب ذکر شده و در دیگر مجامع روایی موجود نیست،مورد اعتماد قرار نگیرد. (1)در مقابل،محدث نوری نه تنها آن را از اصول معتبر می داند،بلکه چنان اعتمادی به این کتاب و روایات آن دارد که در هر بحثی اگر از اشعثیات روایتی موجود باشد،بحث را با آن روایت آغاز می کند.حتی گفته شده آنچه ایشان را به تدوین مجموعه حدیثی ارزشمند مستدرک الوسایل،واداشته،دستیابی به کتاب اشعثیات بوده است. (2)

کتاب اشعثیات کتابی است با بیش از هزار حدیث،که در صورت مورد اعتماد بودن،منبع سرشاری از علوم اهل بیت را فراروی تشنگان معارف ایشان قرار می دهد.در این کتاب،احادیثی از بیشتر ابواب فقهی وجود دارد که بسیاری از آنان بدیع بوده،در دیگر مجامع روایی نیامده است و چه بسا هر کدام از این روایات بتواند در یکی از مسائل فقهی تحولی پدید آورد.در بحث اقامه حدود نیز این کتاب از آن نظر که تنها سند روایی مخالفان اقامه حدود در آن قرار دارد،قابل توجه و ارزشمند است.در میان مجموع روایات مجامع روایی،تنها روایت اشعثیات است که در بدو امر در اختصاص منصب اقامه حدود به ائمه ظهور دارد؛هر چند این ظهور در مقام اجتهاد و داوری با اشکال های عمده ای روبه روست.به همین دلیل،لازم است با این کتاب هر چه بیشتر آشنا شویم.همچنین بایسته است اشکال های سندی این کتاب بررسی شود تا از این رهگذر همراه با روشن شدن مستند روایی دیدگاه عدم جواز،دیگر تحقیقات مرتبط با روایات این کتاب از ابهام به درآید.

ب)اشکال های سندی کتاب اشعثیات

یکم)معلوم نبودن نویسنده کتاب

نویسنده این کتاب را برخی محمد بن اشعث،برخی موسی بن اسماعیل (3)و برخی اسماعیل بن موسی علیه السلام می دانند.صاحب جواهر نویسنده آن را محمد بن اشعث معرفی کرده، (4)ولی محدث نوری بدون هیچ شکی اسماعیل بن موسی علیه السلام را نگارنده کتاب

1- (1) .حسینعلی منتظری،دراسات فی المکاسب المحرمه،ج1،ص373.
2- (2) .آقابزرگ تهرانی،الذریعه،ج2،ص110.
3- (3) .علامه مجاسی،بحارالانوار،ج1،ص36.
4- (4) .محمدحسن نجفی،جواهر الکلام،ج21،ص398.