- مقدمه ناشر 1
- مبدأ غیبت صغری 2
- حکمت غیبت صغری 2
- امتیاز عصر غیبت صغری 3
- زمینه سازی خداوند برای امامت حضرت 4
- زمینه سازی معصومین برای غیبت 4
- اشاره 4
- 1) رسول اکرم صلی الله علیه وآله 4
- 2) امام علی علیه السلام 5
- 3) امام حسن علیه السلام 6
- 4) امام حسین علیه السلام 7
- 5) امام سجادعلیه السلام 8
- 6) امام باقرعلیه السلام 9
- 7) امام صادق علیه السلام 9
- 8) امام کاظم علیه السلام 10
- 9) امام رضاعلیه السلام 11
- 10) امام جوادعلیه السلام 12
- 11) امام هادی علیه السلام 13
- 12) امام عسکری علیه السلام 13
- 1 - تعلیمات و بیانات 13
- اشاره 13
- 2 - کم کردن ارتباطات خود با شیعیان 14
- 3 - اتخاذ نظام وکالت 14
- 5 - ارائه دادن فرزند خود به خواص از شیعیان 15
- 4 - قربانی کردن برای فرزندش 15
- 13) امام مهدی علیه السلام 16
- اختفای از دشمنان 17
- سفیران ناحیه مقدّسه 20
- اشاره 20
- سفیر اول امام مهدی علیه السلام 21
- چهار نایب از ناحیه مقدّسه 21
- مدرک سفارت سفیر اوّل 23
- دفاع از عثمان بن سعید 24
- سفیر دوم امام زمان علیه السلام 25
- سفیر سوم امام زمان علیه السلام 27
- سفیر چهارم امام زمان علیه السلام 28
- اثبات نیابت چهار سفیر حضرت علیه السلام 30
- 2 - ارتباط مستقیم و بی واسطه 31
- نحوه ارتباط نوّاب اربعه با شیعیان 31
- 1 - ارتباط با واسطه و غیر مستقیم 31
- توضیح 31
- 2 - حفظ امام مهدی علیه السلام از راه پنهان داشتن نام ومکان آن حضرت 32
- 4 - پاسخ گویی به پرسش های فقهی و مشکلات عقیدتی 32
- 1 - زدودن شک و حیرت مردم درباره وجود امام مهدی علیه السلام 32
- اشاره 32
- 3 - سازماندهی و سرپرستی سازمان وکالت 32
- وظایف و مسئولیت های نوّاب اربعه 32
- 6 - مبارزه با غُلات و مدّعیان دروغین نیابت و بابیّت 33
- 8 - آماده سازی مردم برای پذیرش غیبت کبری 33
- 7 - مبارزه با وکلای خائن 33
- 5 - اخذ و توزیع اموال متعلق به امام مهدی علیه السلام 33
- ملاک معیار انتصاب نوّاب اربعه 34
- 2 - صبر و استقامت بسیار عالی و ممتاز 34
- 1 - تقیّه و رازداری در حدّ بالا 34
- توضیح 34
- 4 - حسّاس نبودن حکومت نسبت به آنان 35
- 3 - نسبت به دیگران فهمیده تر بودن 35
- عوامل ادّعای دروغین سفارت 35
- مدّعیان دروغین سفارت 36
- وکالت ناحیه مقدّسه 37
- وظایف سازمان وکالت 38
- توقیعات ناحیه مقدّسه 39
- اشاره 39
- اشاره 40
- نقش سفیر در توقیعات 40
- مدت زمان صدور توقیع 41
- خطّ حضرت مهدی علیه السلام در توقیعات 42
- فهرست برخی توقیعات 43
- نمونه هایی از توقیعات ناحیه مقدّسه 47
- سلسله کتب چاپ شده از مؤلف پیرامون مهدویت 64
1- 18. همان، ص 361؛ بحارالأنوار، ج 51، ص 151، ح 6.
2- 19. سوره لقمان، آیه 20.
3- 20. کمال الدین، ص 368؛ بحارالأنوار، ج 51، ص 151، ح 2.
ابن سیّده الإماء یطهّر اللَّه به الأرض من کلّ جور ویقدّسها من کلّ ظلم، وهو الّذی یشکّ الناس فی ولادته وهو صاحب الغیبه قبل خروجه...»؛(1) «... چهارمین از اولاد من، که فرزند بهترین زنان است، خداوند به واسطه او زمین را از هر ظلمی پاک و پیراسته خواهد نمود، و او کسی است که مردم در ولادتش شک خواهند کرد، و اوست صاحب غیبت قبل از خروجش...».
و نیز به دعبل فرمود: «... یا دعبل! الإمام بعدی محمد ابنی وبعد محمد ابنه علی وبعد علیّ ابنه الحسن وبعد الحسن ابنه الحجّه المنتظر فی غیبته...»؛(2) «... ای دعبل! امام بعد از من محمّد فرزند من است. و بعد از محمّد، فرزندش علی و بعد از علی، فرزندش حسن و بعد از حسن فرزندش حجّت قائم است. کسی که در غیبتش به انتظار او می نشیند...».
10) امام جوادعلیه السلام
عبدالعظیم حسنی علیه السلام می گوید: من بر آقایم محمّد بن علی بن موسی بن جعفر بن محمّد بن علی بن الحسین بن علی بن ابی طالب علیهم السلام وارد شدم به قصد این که از او درباره قائم سؤال کنم که آیا او مهدی است یا دیگری، حضرت ابتدائاً فرمود: «... یا أباالقاسم! إنّ القآئم منّا هو المهدیّ الّذی یجب أن ینتظر فی غیبته ویطاع فی ظهوره وهو الثالث من ولدی...»؛(3) «ای اباالقاسم! همانا قائم از ما همان مهدی است که واجب است در غیبتش انتظار او را کشیده و هنگام ظهورش از او اطاعت شود، و او سومین از اولاد من است...».