ترجمه کتاب الغیبة صفحه 137

و فرقه فطحیه که قائل به امامت «عبداللَّه بن جعفر بن محمّد الصادق‌علیه السلام» [فرزند امام صادق‌علیه السلام] بوده و در زمان ما(57) معتقد به امامت جعفر بن علی [جعفر کذّاب] هستند.

و فرقه‌ای که قائلند صاحب الزمان‌علیه السلام حمل بوده و هنوز متولد نشده است.

و فرقه‌ای که می‌گویند آن حضرت از دنیا رفته و بعداً زنده خواهد شد.

و فرقه‌ای که اعتقاد به امامت امام عسکری‌علیه السلام داشته و می‌گویند امامت خود آن حضرت یقینی است ولی ولادت فرزندشان از نظر ما، ثابت نیست [و ممکن است که ایشان فرزندی نداشته باشد] و ما فعلاً در دوران فترت هستیم [بنابراین تا ایشان بیاید توقف می‌کنیم.]

اعتقاد همه این فرقه‌ها باطل است و بطلان آن‌ها با توجّه به دلایلی روشن است:

از جمله این است که تمام این فرقه‌ها و هم‌چنین اعتقادشان منقرض شده و هیچ کس که قائل به این اعتقادات خرافی باشد، وجود ندارد پس اگر این فرق حقّ بودند منقرض نمی‌شدند.

ومنها أنّ محمّد بن علیّ العسکری مات فی حیاة أبیه موتاً ظاهراً والأخبار فی ذلک ظاهرة معروفة، من دفعه کمن دفع موت من تقدّم من آبائه‌علیهم السلام.

84 - فروی سعد بن عبد اللَّه الأشعری، قال: حدّثنی أبوهاشم داود بن القاسم الجعفری، قال:

کُنْتُ عِنْدَ أَبِی الْحَسَنِ الْعَسْکَرِیّ‌علیه السلام وَقْتَ وَفاةِ ابْنِهِ أَبِی جَعْفَرٍ، وَقَدْ کانَ أَشارَ إِلَیْهِ وَدَلَّ عَلَیْهِ وَإِنِّی لأَُفَکِّرُ فِی نَفْسِی وَأَقُولُ هذِهِ قِصَّةُ [أَبِی] إِبراهِیمَ‌علیه السلام وَقِصَّةُ إِسْماعِیلَ. فَأَقْبَلَ عَلَیَّ أَبُوالْحَسَن‌علیه السلام وقالَ: نَعَمْ یا أَباهاشِم، بَدا للَّهِ‌ِ فی أَبِی جَعْفَرٍ وَصَیَّرَ مَکانَهُ أَبامُحَمَّدٍ کَما بَدا لَهُ فِی

و از جمله این که «محمّد بن علی عسکری» در زمان حیات پدر بزرگوارش امام هادی‌علیه السلام علنی [و به صورتی که خیلی‌ها متوجّه شدند] از دنیا رفت و اخبار هم در این مورد، معروف و مشهور است و کسی که مرگ او را انکار کند مثل این است که مرگ پدران ایشان را انکار کند.