ترجمه کتاب الغیبة صفحه 276

174 - وأخبرنی جماعة، عن التلعکبری، عن أحمد بن علیّ الرازی، عن الحسین بن علیّ، عن محمّد بن الحسن بن رزین قال: حدّثنی أبوالحسن الموسوی الخیبری قال: حدّثنی أبی أنّه کان یغشی أبامحمّدعلیه السلام بسرّ من رأی کثیراً وأنّه أتاه یوماً فوجده وقد قدّمت إلیه دابّته لیرکب إلی دار السلطان، وهو متغیّر اللّون من الغضب، وکان یجیئه رجل من العامّة، فإذا رکب دعا له وجاء بأشیاء یشیع بها علیه، فکان‌علیه السلام یکره ذلک.

فلمّا کان ذلک الیوم زاد الرجل فی الکلام وألحّ فسار حتّی انتهی إلی مفرق الطریقین، وضاق علی الرجل أحدهما من الدوابّ فعدل إلی طریق یخرج منه ویلقاه فیه، فدعاعلیه السلام ببعض خدمه وقال له: امض فکفّن هذا فتبعه الخادم.

ابوهاشم گفته: صبح که شد ترک‌ها به مهتدی حمله کرده، او را به قتل رسانیدند و معتمد جای او بر تخت حکومت نشست و خداوند هم ما را از دسیسه مهتدی به سلامت داشت.

4 / 174 - ابو الحسن موسوی خیبری گفته است: پدرم بسیاری از شب‌ها در سامرا با امام حسن عسکری‌علیه السلام بود. یک روز که به محضر امام‌علیه السلام رسید مرکبی برای ایشان آورده شد تا سوار شود و به خانه سلطان وقت برود. رنگ امام از شدت غضب تغییر کرده بود. مردی از عامه [برای بردن حضرت] به خدمت ایشان می‌رسید، وقتی که حضرت سوار می‌شدند او هم سوار شده با نکوهش و بی‌ادبی، حضرت را آزار می‌داد و امام‌علیه السلام هم از این عمل ناراحت می‌شدند. در آن روز مرد عامی [سنّی]نسبت به حضرت بیشتر بی‌ادبی کرده و در کلام، سخنان زشت تری به زبان راند، تا این‌که به یک دو راهی رسیدند. به دلیل تنگی راه و این‌که چهارپایان فراوانی عبور می‌کردند امکان تردّد برای هر دو نفر میسر نشد، بنابراین از جاده خارج شد [تا از طریق میان بر] به امام برسد. در همین حین امام‌علیه السلام یکی از خدمه خود را صدا زده و فرمودند: برو این مرد را کفن کن، خادم هم امر امام را اطاعت کرد.

فلمّا انتهی‌علیه السلام إلی السوق ونحن معه، خرج الرجل من الدرب لیعارضه، وکان فی الموضع بغل واقف، فضربه البغل فقتله، ووقف الغلام فکفّنه کما أمره، وسارعلیه السلام وسرنا معه.

175 - وروی سعد بن عبد اللَّه، عن داود بن قاسم الجعفری قال: کنت عند أبی محمّدعلیه السلام فقال:

إِذا قامَ الْقائِمُ یَهْدِمُ الْمِنارَ وَالْمَقاصِیرَ الَّتِی فِی الْمَساجِدِ.

فَقُلْتُ فِی نَفْسِی: لأَِیِ‌ّ مَعْنیً هذا؟ فَأَقْبَلَ عَلَیَّ فَقالَ:

مَعْنی هذا أَنَّها مُحْدَثَةٌ مُبْتَدِعَةٌ لَمْ یَبْنها نَبِیٌّ ولا حُجَّةٌ.

176 - وبهذا الإسناد، عن أبی هاشم الجعفری قال: سمعت أبامحمّدعلیه السلام یقول: