ترجمه کتاب الغیبة صفحه 277

مِنَ الذُّنُوبِ الَّتِی لا تُغْفَرُ، قَوْلَ الرَّجُل: لَیْتَنِی لا أُؤاخَذُ إِلّا بِهذا.

زمانی که امام‌علیه السلام به بازار رسیدند و ما هم همراه حضرت بودیم مرد وارد بر جاده شد تا با حضرت برخورد کرده و امام را با دشنام و بی‌ادبی آزار دهد. همان جایی که او وارد جاده شد قاطری ایستاده بود و با یک ضربه لگد او را کشت، و غلام امام هم همان‌گونه که حضرت امر فرموده بودند ماند و او را کفن کرد و حضرت راه را ادامه دادند، ما هم پشت سر امام رفتیم.

5 / 175 - داوود بن قاسم جعفری گفته: من در محضر امام حسن عسکری‌علیه السلام بودم، حضرت فرمودند: وقتی که قائم‌علیه السلام قیام کند به خراب نمودن مناره‌ها و قصر هایی که در مساجد ساخته شده است امر می‌فرماید.

من با خودم گفتم: حضرت برای چه به خراب کردن این‌ها امر می‌فرماید؟

حضرت [که می‌دانست در قلب من چه می‌گذرد] رو به من کرده و فرمودند: خراب کردن آن‌ها برای این است که احداث شان بدعت است، چون نه پیامبر آن‌ها را ساخته است و نه امام.

6 / 176 - ابوهاشم جعفری می‌گوید: از امام حسن عسکری‌علیه السلام شنیدم که می‌فرمودند: از جمله گناهانی که بخشیده نمی‌شود، این است که انسان بگوید: ای کاش مؤاخذه و مجازات نمی‌شدم مگر به خاطر همین یک گناه!

فَقُلْتُ فِی نَفْسِی: إِنَّ هذا لَهُوَ الدَّقِیقُ، یَنْبَغِی لِلرَّجُلِ أَنْ یَتَفَقَّدَ مِنْ أَمْرِهِ وَمِنْ نَفْسِهِ کُلَّ شَیْ‌ءٍ، فَأَقْبَلَ عَلَیَّ أَبُومُحَمَّدعلیه السلام فَقالَ:

یا أَباهاشِم صَدَقْتَ فَالْزِمْ ما حَدَّثْتَ بِهِ نَفْسَکَ فَاِنَّ الإشراکَ فِی النَّاسِ أَخْفی مِنْ دَبِیبِ الذَّرِّ عَلَی الصَّفا فِی اللَّیْلَةِ الظَّلْماءِ وَمِنْ دَبِیبِ الذَّرِّ عَلَی الْمَسْحِ الأَسْوَدِ.

177 - سعد بن عبد اللَّه، عن أحمد بن الحسین بن عمر بن یزید قال: أخبرنی أبوالهیثم بن سیّابة أنّه کتب إلیه - لمّا أمر المعتزّ بدفعه إلی سعید الحاجب عند مضیّه إلی الکوفة وأن یحدث فیه ما یحدث به النّاس بقصر ابن هبیرة - جعلنی اللَّه فداک بلغنا خبر قد أقلقنا وأبلغ منّا.

فَکَتَبَ‌علیه السلام إِلَیْهِ: بَعْدَ ثالِثٍ یَأْتِیکُمُ الْفَرَجُ. فخلع المعتزّ الیوم الثالث.