انتظار صفحه 2

کسانی که از سرچشمه ها و ریشه ها آغاز کرده اند و از اعماق کاویده اند و انسان را نه در محدوده ی هفتاد سال

دنیا که در وسعت هستی دیده اند و به ضرورت وحی و رسالت و اضطرار به حجت و امام رسیده اند و با امام زمان (عج ) خود آشتی کرده اند و از عشق و محبت به او سرشار شده اند ، می توانند در برابر تمامی شبهات عتیق و جدید بایستند و سرود زیبای تؤ تی اکلها کل حین باذن ربها را سر دهند و در راه او ، هستی خود را فدا کنند و چشم به راه آمدنش باشند .

کور است چشمی که او را نبیند و ضرورت وجودش را که کلید معنای هستی است ، نیابد . آن جا که تو نیستی ، تاریخ هم رنگ می بازد .

من ، تو را همراه آدم و نوح و ابراهیم دیدم و بشارت تو را از زبان رسول و علی و فاطمه و سجاد و صادق و عسکری علیهم السّلام شنیدم . بی تو ، هستی بی روح و تاریخ ، کلاف سردرگمی بیش نیست .

تو مطلوب خدا و مقصود انبیا و محبوب اولیایی . تو فریاد عطش همه ی اعصار و قرونی ، تو عصاره ی خلقتی .

می گویند : تو نیستی . چه یاوه ای ؟ ! من تو را با ذره ذره ی سلول هایم و از عمق جانم ، می خوانم . مگر می شود بی تو زنده بود ؟ آن ها که این راه را می روند ، سر در وادی تیه می سایند و چاره ای جز بازگشت زیان بار ندارند .

کورباد آن چشمی که تو را نبیند . من ، تو را بر بال ملایک و گلبرگ

های نیلوفر و ترانه ی باران دیدم . من تو را در شکستن دیو و فروزش فرشته و هشت سال رویارویی تمامی ایمان در برابر تمامی کفر و در صلح سبز و فراق روح اللّه و آمدن روح الامین دیدم .

جرقه ی مشرق

نوید آوای تو بود