- مقدمه 1
- فصل اول رافت در غیبت 4
- کویر غیبت 4
- غمخوار شیعه 5
- پدر دلسوز 6
- خروش محبت 7
- سترگترین واژه 9
- کهف امان 10
- معجزه بزرگ 10
- سفینه نجات 11
- پدر گمشده 14
- رافت بر تخت ظهور 20
- فصل دوم ظهور رافت 20
- عفو بیکران 21
- ارمغان صلح 23
- نفوذ در قلبها 24
- هدف نهائی 26
- نوش عشق 28
- حاکمان هنگام ظهور 29
- تحقق آرزوها 32
- دشمنان و رافت مهدوی 34
- رحمت بیکران 36
- صاحبان مصحف 39
- باب توبه الهی 41
- پناهجویان 44
- فصل سوم فرجام کار 45
- فرجام کفر و نفاق 45
- انتقام خون شهیدان 47
- دزدان خدا 49
- سرانجام ناصبیان 50
- قسمت اول 50
- قسمت دوم 53
ثم ینادی منادی ربنا ایها الکافلون لایتام آل محمد, والناعشون لهم عند انقطاعهم عن آبائهم الذین هم ائمتهم .
. . . ( ( 17 ) ) در روز قیامت منادی پروردگار ما ندا می دهد : الا ای یتیم نوازان آل محمد ( ع ) آنها که ایتام آل محمد ( ع ) را تکفل کردید و از هلاکت نجاتشان دادید در آن زمانی که از پدرانشان که امامان آنهایندمحروم بودند . . .
.و باز اگر به روایاتی که فضیلت کافلان ایتام آل محمد ( ع ) را بیان کرده و ثواب اینان را در آخرت شماره نموده , رجوع کنیم می توانیم شدت بدحالی این یتیم را بیابیم , و غم و اندوه پدر دلسوزش را دریابیم که چگونه در نبود خود به اطفال خردو بی پناهش وصیت می کند و چگونه سایه مهر و عطوفت دیگران را می طلبد تا بر یتیمانش رحم کنند و در نبود پدر ازآنان لطف خود را دریغ ننمایند, و باز می توان دریافت که اگراین پدر از سفر باز آید با اطفال بی پناهش چه خواهد کرد وچگونه دست مهر و عطوفت بر سرهایشان خواهد کشید ؟ وحضرت امام جواد ( ع ) پیرامون حال یتیمان آل محمد ( ع ) دردوران غیبت و فضیلت سرپرستی آنها چنین می فرمایند :
ان من تکفل بایتام آل محمد المنقطعین عن امامهم , المتحیرین فی جهلهم , الاسراء فی ایدی الشیاطین وفی ایدی
النواصب من اعدائنا,فاستنقذهم منهم , واخرجهم من حیرتهم , وقهرالشیاطین برد وساوسهم , وقهر الناصبین بحجج ربهم و دلیل ائمتهم لیفضلون عند اللّه تعالی علی العابد بافضل المواقع , باکثر من فضل السماء علی الارض والعرش و الکرسی والحجب علی السماءوفضلهم علی هذا العابد کفضل القمر لیله البدر علی اخفی کوکب فی السماء . ( ( 18 ) ) همانا آنکه یتیمان آل محمد ( ع ) را سرپرستی کند,آنهائی که از امامشان دورند و در جهلشان متحیرندو در دستان شیاطین و دشمنان ناصبی ما اسیرشده اند, پس آنها را از چنگال دشمنان نجات بخشند و از حیرت خارجشان کنند و از سلطه شیاطین با رد نمودن وسوسه هایشان بیرون آورند واز یوغ نواصب با برهانهای پروردگار و دلیلهای امامان نجاتشان دهند, نزد خداوند فضلشان برتراست از مردان عبادت پیشه در بالاترین درجات ,مثل برتری آسمان بر زمین , و عرش و کرسی وحجب بر آسمان , و فضل اینان بر عابد مثل فضیلت ماه در شب چهارده بر کم نورترین ستاره آسمان است .
حضرت امام کاظم ( ع ) می فرمایند : فقیه واحد ینقذ یتیما من ایتامنا, المنقطعین عناوعن مشاهدتنا بتعلیم ما هو محتاج الیه اشد علی ابلیس من الف عابد . ( ( 19 ) ) یک دین شناس که یتیمی از ایتام ما را دستگیری کند, آنهائی که از ما دورند و از مشاهده ما محروم ,و به او تعلیم کند آنچه را به آن محتاج است , برابلیس از هزار مرد عبادت سختتر است .
این چند شاخه گل از بوستان رافت امام ( ع ) نسبت به عزیزان خود بود
که در عصر غیبت چگونه نسبت به فرزندانی که از او جدا افتاده اند توصیه و سفارش می فرماید, اما آنچه نقطه عطفی است بر این مبحث , فقره ای از دعای عبرات است که در توسل به وجود مقدس آن امام عزیزتر از جان و آن ولی مطلق دوران ارواحنا لتراب مقدمه الفداء چنین عرضه می دارند : واتقرب الیک بالحفیظ العلیم الذی جعلته علی خزائن الارض , والاب الرحیم الذی ملکته ازمه البسط والقبض .
. .
الذی یظهر فی بیت اللّه ذی الاستار العالم المطهر محمد بن الحسن .