- مقدمه ناشر 1
- سخن آغازین 2
- نگاهی گذرا به زندگی و آثار حضرت آیت الله آصفی 6
- اشاره 8
- فصل اول: «انتظار» و «حرکت» 8
- تبیین مسأله انتظار 9
- اشاره 9
- انتظار در مکاتب فکری غیردینی 9
- انتظار در ادیان پیش از اسلام 10
- انتظار نزد اهل سنّت 11
- انتظار چیست؟ 13
- انتظار نزد شیعه امامیه 13
- انواع انتظار 14
- نظام تغییر 16
- اشاره 18
- تأخیر در «فرج» 18
- بررسی نظریه نخست 19
- بررسی نظریه دوم 23
- سنّت های الهی و امداد غیبی 25
- گروه «زمینه سازان» 27
- اشاره 27
- 1. زمینه سازان از مشرق (خراسان) 28
- 2. زمینه سازان خراسان 30
- 3. زمینه سازان از قم و ری 30
- 4. زمینه سازان از یمن 31
- 1. گروه محکم و استوار 31
- نشانه های زمینه سازان ظهور 31
- 2. گروه مبارز 32
- 3. بازتاب های جهانی 36
- برنامه زمینه سازی 37
- «انصار» در روایات اسلامی 38
- جوانان، یاران مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف 41
- 1. گنج هایی غیر از طلا و نقره 42
- نشانه ها و اندیشه ها 42
- اشاره 42
- 2. قدرت و آگاهی 43
- 3. هشیاری وبصیرت 44
- 4. عزم نافذ 45
- 5. نیرومندی 46
- 6. شهادت طلبی 46
- 7. تعادل شخصیّت 48
- 8. زاهدان شب، شیران روز 51
- اشاره 55
- 1. آگاهی 55
- بایسته های انتظار 55
- 2. امیدواری 57
- 4. حرکت 58
- 3. مقاومت 58
- 5. دعا برای ظهور امام 58
- اشاره 59
- انتظار مطلوب 59
- یک. تصحیح مفهوم انتظار 61
- سه. ارزش انتظار 64
- دو. منتظر کیست؟ 64
- فصل دوم: پیوند «حرکت» و «انتظار» 66
- اشاره 66
- حرکت و انتظار 67
- اقدام انقلابی 67
- بهای اقدام انقلابی 68
- تکلیف به حرکت 68
- ضعف انسان 70
- رهایی از سقوط 71
- عوامل رستگاری 71
- یک. استعانت از صبر و صلاه (نماز وروزه) 71
- دو. ولا (همبستگی) 73
- سه. میراث 75
- چهار. امید وانتظار 77
(1)؛ «[مردم] آزمایش می شوند، همان طور که طلا آزمایش می شود. سپس فرمود: ناخالصی مردم گرفته می شود، چنان چه طلا را خالص می سازند».
منصور صیقل می گوید: من وحارث بن مغیره نشسته بودیم و [درباره ظهور امام عصر علیه السلام ] با هم سخن می گفتیم که امام صادق علیه السلام سخنان ما را شنید. آن حضرت به ما فرمود:
«فی ای شیء انتم هاهنا؟ هیهات لا واللّهِ لا یکون ما تمدّون الیه اعینکم حتّی تمیّزوا»؛ «برای چه اینجا نشسته اید؟ دریغا! نه به خدا قسم آنچه که انتظارش را می کشید، واقع نخواهد شد، مگر آنکه متمایز (آزمایش) شوید».
منصور از امام صادق علیه السلام نقل می کند:
«یا منصور! انّ هذا الامر لا یأتیکم اِلاّ بعد أیاس، لا واللّهِ حتّی یمیّزوا، لا واللّهِ حتّی یشقی من یشقی ویَسْعَدَ مَنْ یَسْعَدُ»(2)؛ «ای منصور! ظهور امام علیه السلام واقع نمی شود، مگر پس از نا امیدی. نه به خدا مگر آنکه متمایز شوند؛ نه به خدا مگر آنکه شقی و نیک بخت هر دو خود را نشان دهند».
بنابراین، ارتباط ظهور امام عصر علیه السلام با علم، زندگی، گرفتاری و درد، نیکبختی و بدبختی ما بیشتر از ارتباط آن با نشانه های کیهانی ذکر شده در کتاب ها است و این، مفهومی است که باید با ژرف اندیشی و روشنگری به آن بنگریم.
1- الزام الناصب ، ج 1، ص 261.
2- الزام الناصب ، ج 1، ص 261.