حقایق انتظار2 صفحه 58

مهدی جان نیامدی

چه روزها که یک به یک غروب شد، نیامدی

چه اشکها به سینه‌ها رسوب شد، نیامدی

خلیل آتشین سخن، تبر بدست بت شکن

خدای ما، دوباره سنگ و چوب شد، نیامدی

تمام طول هفته را در انتظار جمعه ام

دوباره جمعه، ظهر و غروب شد، نیامدی

اندوه صبر

از پشت ابر، ای گل خورشید، دربیا

صبر زدست رفته، برای ظفر بیا