حقایق انتظار2 صفحه 61

فرج الله بید ختی

نظری برای خدا

چه شود که به چهره زرد من، نظری ز برای خدا کنی

که اگر کنی همه درد من، به یکی نظاره دوا کنی

تو شهی وکشور جان ترا، تو مهی و جان جهان ترا

زره کرم چه زیان ترا، که نظر بحال گدا کنی

ز تو تفقد و گر ستم، بود آن عنایت و این کرم

همه از تو خوش بود ای صنم، چه جفا کنی چه وفا کنی

تو کمان کشیده و در کمین، که زنی به تیرم و من غمین

همه غمم بود از همین، که خدا نکرده خطا کنی