بهار روزگاران صفحه 96

اعتراض کردند و گفتند: {أتَجْعَلُ فیها مَنْ یُفْسِدُ فیها وَ یَسْفِکُ الدِّمآ} (1)

خداوند در جواب این‌ها چیزی گفت که این‌ها قانع شدند. فرمود: {اًّنّی أعْلَمُ ما لا تَعْلَمُونَ} (2)

من می‌دانم چه کسی را می‌خواهم خلیفه قرار بدهم، شما نمی‌دانید، چون نمی‌دانید اعتراض می‌کنید؛ حقّتان هم هست. ولی من که نمی‌آیم هر کس را به عنوان خلیفه انتخاب کنم!!

آن وقت خداوند اسماء را به آدم یاد داد و دستور داد که آن اسماء را برای ملائکه بگو تا آرام بگیرند. آدم اسماء ائمه: را برای ملائکه گفت و آن‌ها را قانع کرد.

پس می‌بینیم در آن جا که بنااست خدا خلیفه تعیین کند، ملائکه مسأله‌ی فساد را مطرح کردند که نکند آن خلیفه فاسد باشد، و گفتند: ما این انسان را می‌شناسیم، این‌ها فاسد هستند؛