- مقدمه 1
- فصل اول: گذری بر زندگانی و آثار علامه میرجهانی 3
- اشاره 3
- 1. آشنایی با زندگی و سیره علامه میرجهانی 4
- 2-1. مهاجرت های علامه 4
- 1-1. زادروز علامه محمدحسن میرجهانی 4
- الف)هجرت به اصفهان 4
- اشاره 4
- ب)هجرت به نجف 5
- ج) هجرت به مشهد 5
- د) هجرت به تهران 6
- 3-1. اثبات سیادت 8
- 4-1. مکاشفات وتشرفات 11
- اشاره 11
- الف)تشرف آیت الله میرجهانی در سرداب مقدس 11
- ب)بهبودی به واسطه امام زمان ؟عج؟ 12
- 5-1. سیره علامه میرجهانی 13
- 6-1. وفات 14
- 2. آشنایی با آثار علامه میرجهانی 15
- 1-2. تألیفات 15
- اشاره 17
- 2-2. دیوان الدررالمکنونه 17
- 1. تاریخ تولد و نام ونسب حضرت مهدی؟عج؟ 24
- 2. تاریخ غیبت صغری و معرفی نواب اربعه 24
- 3. غیبت کبری و نائبان عام 25
- 4. شمایل حضرت مهدی؟عج؟ 26
- 7. ذکر برخی از معترفین اهل تسنن به ولادت آن حضرت 26
- 6. القاب مهدوی 26
- 5. اسامی حضرت در کتاب های آسمانی 26
- 8. بیان خصائص ایشان 27
- 9. نشانه های ظهور 28
- 10.روز ظهور وسیرت ایشان 29
- فصل دوم: بررسی و تحلیل القاب مهدوی در دیوان الدررالمکنونه 30
- اشاره 30
- 1. بررسی ساختاری ابیات القاب مهدوی در دیوان الدررالمکنونه 31
- 1-1. وزن ابیات و آرایه های ادبی 31
- 2-1. معرفی اجمالی القاب مهدوی در دیوان الدررالمکنونه 35
- 3-1. قصیده القاب امام مهدی؟عج؟ 36
- 2. بررسی و تحلیل القاب مهدوی 41
- اشاره 41
- الآیه 42
- آأ 42
- الإحسان 44
- الأصل 44
- امام حقٍّ 45
- الأمان 46
- امرالله 49
- باب الله 51
- ب 51
- البار 52
- الباذل 53
- الباسط 54
- بدر البدور 54
- برج البروج 56
- البرهان 57
- البشیر و النذیر 58
- بقیه الأخیار 59
- البلد الأمین 60
- ت 60
- التأیید 60
- التقیّ 61
- تِلاد نعمه 62
- الثائر 62
- ث 62
- الثابت 64
- ج 65
- جامع الکلم 65
- الجَحجاح 67
- جمعه 67
- الجَوارِالکُنَّس 68
- الجِهاد 69
- الحاشر 69
- ح 69
- الحاضر 70
- حافظ الاسرار 72
- الحَجّ 73
- الحُجَّه 74
- الحجاب 77
- الحقّ 79
- الحِصن الحَصین 79
- الحمد 80
- الحلیم 81
- الحَکَم 81
- الحَیّ 82
- الخائف 83
- خ 83
- خاتم الأوصیاء 85
- الخازن 86
- الخاشع 87
- الخلف الصالح 88
- خیر من ارتدی 92
- الخُنَّس 93
- دافِعُ النِّقَم 93
- د 93
- دوله الزهراء 94
- الدلیل 94
- الدیّان 95
- ر 96
- الراتق 96
- رافع الالحاد 97
- الرَؤُوف 98
- رایه الهدی 99
- ربُّ الارض 100
- الرشید 101
- الرضی 102
- الرفیق 103
- رمّان 104
- زیتون 105
- ز 105
- س 106
- السائح 106
- سائق الناس 108
- السابق 109
- الساعه 110
- السبب المتصل 112
- سبیل الله 113
- سِترالله 114
- السحاب 115
- سِرّالله 116
- سِراج الامه 117
- سطوه الله 117
- السفیر 118
- سفینه النجاه 119
- السماء 119
- سیّدالأمه 120
- سَیف الله 121
- الشاهد 122
- ش 122
- شدیدالبأس 124
- الشرید 125
- الشریک 126
- الشکور 127
- الشمس 128
- الشهاب الثاقب 130
- ص 131
- الصابر 131
- صاحب الزمان 131
- الصادق 135
- الصالح 137
- صدر الخلائق 140
- صراط حق 141
- الصفیّ 142
- الصلوه 143
- الصمصام 144
- الضیاء 146
- ض 146
- الصوم 146
- الطالب 147
- ط 147
- الطامس 148
- الطاوی 150
- الطاهر 152
- الطرید 153
- الطلعه الرشیده 154
- الطور 154
- الطیّب 155
- الظَهر 155
- ظ 155
- الظفر 156
- ع 157
- العادل 157
- عالم الغیب 158
- العاصم 160
- عاطف الآراء 161
- عزّ المؤمنین 162
- عبدالله 162
- العَلَم المنصوب 164
- عظیم الشأن 164
- العصر 164
- العون 165
- عین الله 166
- الغائب 167
- غ 167
- الغُرَّه الحمیده 168
- الغوث 169
- الغلیل 169
- غَیث الندی 170
- الفائق 171
- ف 171
- الفائز 171
- الفاتق 172
- فارج الهم 172
- الفارق 174
- الفتح 175
- الفجر 176
- الفرد 177
- الفقیه 178
- الفقید 178
- القائم 179
- ق 179
- فلّاق الهامات 179
- القابض 191
- قاتل الکفّار 192
- القاسط 192
- القامع 193
- قاطع البرهان 193
- القدر 194
- قویّ القهر 196
- القمر 196
- قهرالله 197
- ک 198
- کاشف الغموم 198
- کتاب الله 199
- کرّار 200
- الکریم 201
- کنز العلوم 201
- کهف الامه 202
- م 203
- المأمول 203
- الماحی 203
- الماجد 203
- الماحق 204
- المبرور 205
- المُبرّء 205
- المبیر 206
- المبید 206
- مبیّن الکتاب و الاحکام 207
- المجالد 208
- المجاهد 208
- المجدّد 209
- المجنّد 210
- المجهول 211
- المجیر 211
- المحقّق 212
- المُحرِق 212
- المحیط 213
- محورالکون 213
- المحیی 214
- المخرج 215
- المُخبِر 215
- المخزون 216
- المُخلَص 216
- مدار الدّهر 217
- المدّخر 218
- مدبّرالامور 218
- المدرک 219
- المذلّ 220
- المدیل 220
- المُرابط 221
- المرتجی 222
- المروّج 223
- المرتقب 223
- مزهق الباطل 223
- المسافر 224
- المسلّط 224
- المسدّد 224
- مصدرالامر 225
- المصباح 225
- المضطر 226
- المُطاع 227
- المعاذ 227
- المعدن 228
- المعلن 229
- المعید 229
- المَعین 230
- المفزع 231
- المقتصر 231
- مکسّر السیوف 232
- المَلاذ 232
- الملجأ 232
- منتهی الحلم 233
- المنتجب 233
- ممیت کل الجور 233
- المُنکّس 234
- الموجود 235
- الموصول 235
- مهبط الرحمه 236
- المهدی 236
- المیزان 243
- المهذّب 243
- النار الموقده 244
- ن 244
- الناصح 245
- النازح 245
- الناصر 246
- الناطق 247
- الناظر 248
- ناظم امر الکون 248
- ناموس حق 249
- الناقور 249
- ناهج مناهج الآباء 250
- الناهی 250
- النعمه 251
- النبیه 251
- نضره الاسلام 251
- النقمه 252
- النور 253
- النهار 254
- و 254
- الوارث 254
- الوتر 256
- وجه الله 256
- الوصی 257
- الوحید 257
- وعد الله 258
- الولی 258
- ه 259
- اشاره 259
- الهادم 259
- ی 259
- الیمین 260
- یوم 260
- اشاره 261
- 3. پیشینه القاب مهدوی در تاریخ عباسی 261
- دستاورد پژوهش 263
- الف)کتاب ها 265
- کتابنامه 265
- ج)نرم افزارها 273
- ب)مقالات 273
«فائق» در متون اسلامی به عنوان لقب مهدوی محسوب نمی گردد، لکن بر اساس روایات مهدوی، امام زمان؟عج؟ از هر لحاظ بالاتر و بهتر از دیگران در زمانه خودشان می باشند. و از طرف دیگر قیام حضرتش نسبت به قیام دیگر امامان دارای ویژگی است که قیام ایشان را خاص و ممتاز نموده، زیرا ایشان بنابر خبر ائمه اطهار؟عهم؟ به فرمان الهی قیام جهانی و پیروزی خواهند داشت. پس شاید علامه میرجهانی با آوردن عنوان «فائق» قصد این را داشته تا امتیاز و خاص بودن قیام حضرت مهدی؟عج؟ را مطرح نماید.
الفاتق
این لقب مهدوی در بیت 62 ذکر شده است. «فاتق» اسم فاعل از ریشه «فتق» بر وزن فاعل و به معنای جدا کننده و شکافنده و مخالف «راتق» می باشد. (1)
صاحب مجمع البحرین «فاتق» را از القاب پیامبراکرم؟ص؟ می داند: «محمد ؟ص؟ الفَاتِقُ الراتقُ یعنی فاتق الجور و ممزقه و راتق الخلل الذی وقع فی الدین». یعنی پیامبراکرم؟ص؟ به فتق و رتق امور می پرداختند و از بین برنده ظلم و جور و اصلاح کننده خلل وارد شده در دین بودند. و امام زمان؟عج؟ هم «فاتق» نامیده شد، زیرا ایشان کارها را رسیدگی می کند و به رتق و فتق امور می پردازد، گره ها و مشکلات را حل می کند و به عبارت دیگر گشاینده امور می باشد.
در زیارت صاحب الامر می خوانیم: «وَ أَنَّکَ خَازِنُ کُلِّ عِلْمٍ وَ فَاتِقُ کُلِّ رَتْقٍ؛ (2) گواهی می دهم که تو گنجینه هردانشی هستی و گشاینده هر [گره] بسته ای».
فارج الهم
«فارج الهم» و «الفرج الأعظم» از القابی مهدوی به ترتیب در بیت های 20 و 63 ذکر شدند. «فارج» اسم فاعل از ریشه «فرج» بر وزن فاعل و به معنای گشایش دهنده گرفتاری و از بین برنده غم است. «الفرج» اسم جامد مصدری برای فعل «فَرَجَ» و به معنای از بین بردن غم می باشد. (3)
1- لسان العرب، ج10، ص316؛ مجمع البحرین، ج5، ص231.
2- بحارالانوار، ج99، ص117.
3- لسان العرب، ج2، ص343؛ مجمع البحرین، ج2، ص322.