تو را گل های عالم دوست دارند: گلبرگی از ادبیات انتظار صفحه 31

والفجر! ای سپیده دمان دیدار

والفجر! ای سپیده دمان دیدار

با شکوه تر از جمعه و دل تنگ تر از روزهایی که نیامده، یادت را به زمزمه نشسته اند و در بی کرانگی لحظه هایی که رو به اشارت پنهانی نامت، چکه چکه، ستاره می شوند، ثانیه شمار آمدنت هستند.

و تو می آیی؛

آن قدر آرام که رنج مویه های عصرهای غریب را یکپارچه به شادمانه ترین دقایق، گره می زنی.

و تو می آیی؛

در هیأت بهار

هم دوش سیصد و سیزده آفتاب

با پیراهن حریر

معطّر از حُسن یوسف

با بیرقی متبرّک از نام محمد صلی الله علیه و آله وسلم

ذوالفقار به دست

سوار بر ذوالجناح

در هاله ای از هفتاد و دو ستاره.

و تو می آیی؛