تو را گل های عالم دوست دارند: گلبرگی از ادبیات انتظار صفحه 60

عید یعنی تو؛ بهار یعنی تو

عید یعنی تو؛ بهار یعنی تو

زیر آسمان هر امام زاده آفتابی می شوی

زیر سایه هر گلدسته خلوت می کنی

زیر باران هر ندبه، سبک می شوی

پای طلوع هر زمزمه عاشورایی می نشینی

رو به هر دریچه اشراقی پلک می زنی

با هر ستاره سرشار، مأنوسی

با هر صبح متولد می شوی

و در میان هر دسته ای که هستی

و بینِ هر طایفه و قوم

ما با تو

پر چین ها را تکاندیم

پنجره ها را ورق زدیم

ماه را به تماشا نشستیم

صبح را جرعه جرعه نوشیدیم

آدینه ها را آینه گرفتیم

نور را سر کشیدیم