- دیباچه 1
- سرآغاز 2
- اشاره 3
- بخش اول: نامت گل است 3
- نامت گل است، کنیه ات آفتاب 4
- زمزمه انتظار 8
- بار غیبت بر زمین بگذار! 10
- روز پادشاهی عدالت 15
- خواهی آمد... 19
- ای مرهم زخم های ناسور! 21
- در کدام فردا 25
- چیزی شبیه آمدنت 28
- والفجر! ای سپیده دمان دیدار 31
- ای روشن ترین ستاره! 36
- و صبح روز بعد... 40
- آن مرد در باران می آید... 45
- تا باران بگیرد 49
- فرزند طور 51
- کجایی ای نسیم همه طرف؟! 55
- عید یعنی تو؛ بهار یعنی تو 60
- ... پشت این روزهای گرفتار 64
- در پوکی فصل های بی تو 68
- نام حبیب هست و نشان حبیب نیست 72
- اشاره 78
- بخش دوم : کنیه ات؛ آیینه، آفتاب 78
- آخرین چراغ 79
- زیر باران 80
- چند جمعه دیگر...؟ 81
- زیر ساعت حرم 82
- عصر جمعه ای دل تنگ 83
- دقایق بی تو 84
- شوری از سمات 85
- ای با تو صبح و عصر و شب... 86
- اَینَ الطالبِ... 87
- سواری که گفته اند 89
- موعود من! 91
- اتفاق سبز... 92
- سرانجام 93
چند جمعه دیگر...؟
چند جمعه دیگر...؟
دوباره جمعه و ناگاه... چند جمعه دیگر
چه زود می گذرد آه! ... چند جمعه دیگر
دلم گرفته از این چند جمعه های پیاپی
بگو که می رسی از راه چند جمعه دیگر؟
به انتظار تو تا چند روز و چند شب و چند...؟
به انتظار تو ای ماه! چند جمعه دیگر
و تا برای ظهورت سمات و ندبه بخوانم
دوباره می رسد از راه چند جمعه دیگر
(
غروب ساکت یک شنبه است و چند کبوتر...
و سایه روشن کوتاه چند جمعه دیگر